Άρθρο: Ίρις Κολλιδά
Εικαστικός


H Άννα-Μαρία Θεοδώρογλου ή αλλιώς Ανό, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είναι τελειόφοιτη στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Φλώρινας. Έχει συμμετάσχει στις ομαδικές εκθέσεις “1 Εικόνα, 1 Λέξη”, “Χρονοκάψουλα 2013”, “Ήτανε και δεν ήτανε”, ενώ εκπροσώπησε την ομάδα ΕΝ ΦΛΩ στη Νύχτα Μουσείων στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας το 2014. Επίσης διατηρούσε τη στήλη Notorious Lives στο fridge.gr από το 2011 μέχρι την άνοιξη του 2014.

Αν και η ίδια προτιμάει να μην παίρνει και πολύ στα σοβαρά την τέχνη, θεωρεί ζωτικό ο, τι το άτομο που δημιουργεί πρέπει να διέπεται από ειλικρίνεια ως προς το έργο του. Αυτό κυρίως γιατί αντιλαμβάνεται την καλλιτεχνική δημιουργία πάσης φύσεως σαν ένα πολύ δυνατό εργαλείο, τόσο σε σχέση με την “προς τα έξω” όσο και με την “προς τα μέσα” επικοινωνία.

Στη προσωπική της δουλειά έχει επιρροές από την αισθητική των κόμικς, τόσο των δυτικών mainstream και underground όσο και των ιαπωνικών manga. Παράλληλα προσπαθεί να εκφράσει αυτές τις επιρροές με μια πιο ζωγραφική γλώσσα όσο είναι δυνατό, αν και δεν μπορεί να ισχυριστεί πως κάνει αυτό έχει ακούσει από πολλούς να ονομάζουν “καθαρή ζωγραφική”.

Παρόλα αυτά προσπαθεί να είναι ειλικρινής ως προς τη δουλειά της και να εργάζεται όσο περισσότερο μπορεί χρησιμοποιώντας διαφορετικά μέσα, αλλά διατηρώντας το ύφος της. Αρέσκεται στην αμεσότητα των υλικών με αποτέλεσμα να δείχνει μια έντονη αγάπη και προτίμηση σε υλικά όπως οι ακουαρέλες, οι εκολίνες και οι μαρκαδόροι. Βέβαια επιθυμεί να μην αφήνει αυτές τις προτιμήσεις της να την περιορίζουν, μιας και βρίσκει θαυμαστούς και άλλους λιγότερο άμεσους δρόμους, όπως το λάδι ή η διαδικασία της χαρακτικής. Ιδίως σε σχέση με τη χαρακτική θεωρεί πως είναι ένα μαγικό ιδιότυπο σύμπαν, με τη δική του εκφραστικότητα και τους δικούς του κώδικες.

Από άποψη θεματολογίας είναι επικεντρωμένη σε μορφές ανθρώπινες και τερατώδεις, ενώ συνηθίζει να απαλείφει τα όρια μεταξύ ανθρωπόμορφου και τερατόμορφου, δημιουργώντας υβρίδια, καταστρέφοντας αναλογίες, αφαιρώντας ή προσθέτοντας χαρακτηριστικά. Μαζί με αυτό ενδιαφέρεται έντονα για την απεικόνιση του ερωτισμού των μορφών της, είτε αυτός είναι άμεσος, είτε υπονοείται, προσπαθώντας να τον θέσει έξω από ετεροκανονικά πλαίσια.

Έτσι τα πλάσματά της συχνά δεν μπορούν καν να προσδιοριστούν με βάση το φύλο, ενώ οι καθαρά ανθρώπινες μορφές της συνήθως δεν εκπληρώνουν της προσδοκώμενες συμβάσεις περί θηλυκότητας και αρρενωπότητας. Παρόλα αυτά οι αφηγήσεις που φέρουν τείνουν να είναι πολύ πιο “ανθρώπινες”, τρυφερές και ψυχογραφικές σε σχέση με τις κυρίαρχες αφηγήσεις πάνω στον ερωτισμό.

Τόσο στο πεδίο του ερωτισμού, όσο και πέρα από αυτό φέρει αρκετές εικονογραφικές αναφορές που παραπέμπουν στην επιστημονική φαντασία, ενώ δείχνει να την ενδιαφέρει η όλη ιδέα του μετα-ουμανισμού και της αμφισβήτησης της “ανθρώπινης φύσης” ως μιας προ τετελεσμένης και αναλλοίωτης κατάστασης.

Η ίδια ελπίζει να συνεχίσει να αναπτύσσεται τόσο μορφολογικά και τεχνικά, όσο και ιδεολογικά σε αυτό που κάνει, χωρίς να αποζητάει κάποιον προορισμό ή μια τελείωση ως αυτοσκοπό, αλλά μια διαρκή πολύπλοκη και ενδιαφέρουσα διαδρομή στο κόσμο της εικαστικής-και όχι μόνο-δημιουργίας.

This slideshow requires JavaScript.

Facebook: Ano’s stuff