Άρθρο: Ευτυχία Παπαγιάννη
Ψυχολόγος
Υπ. Διδ. Διαπροσωπικών Σχέσεων και Επιρροής
Παντείου Παν/μίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών


Ο Μπόμπυ και η Μαίρη

 Ο Μπόμπυ προσποιήθηκε πως δεν την είδε. Το σώμα του είχε ήδη τεθεί σε θέση άμυνας. Μόνο έτσι θα μπορούσε να φαίνεται κατάτι πιο αποφασιστικός. Κοιτάζοντας το υπόλοιπο μαγαζί συμφώνησε με τον εαυτό του ότι καλά έκανε και κάθισε στο μπαρ. Ήταν Σεπτέμβρης στο Μεταξουργείο, νωρίς το βράδυ. Στάθηκε δίπλα του και είπε: “Κρίμα που οι ενοχές σου σκοτώνουν τις απολαύσεις”. Κάνανε σεξ. Τίποτα σπουδαίο. “Ευτυχώς!”, σκέφτηκε και ξάπλωσε σιγά σιγά δίπλα στη Μαίρη που ήταν έγκυος. Ευτυχώς που δεν του άρεσε.

Ο Φρέντυ και η Λόρα

Ο Φρέντυ κάθισε αντικριστά στη Λόρα. Περιέφερε αδιάφορα τα μάτια του μέχρι που τα απίθωσε πάνω της. Οι υπόλοιποι αντάλασσαν τις πιατέλες μπροστά τους σταυρωτά, κωδωνούσαν κρύσταλλα και ανταπέδιδαν σαλιάρικες παίνιες. Ίσα ίσα χώρεσαν τα δυο σόγια στο σαλόνι, πλησιάζοντας μεσάνυχτα, στην Κυψέλη. Η Λόρα έβλεπε τον κόσμο να καταπίνει και να διαμελίζει ο,τιδήποτε πριν ήταν ζωντανό και ξαφνικά θυμήθηκε τη ζωή της. Στο γάμο της ήταν.

Ο Χάρυ και η Έμι 

Ο Χάρυ είπε: Γιατί δεν κάνουμε παιδιά;

Η Έμι είπε: Κι εμάς ποιος θα μας προσέχει;

Ο Χάρυ έβαλε τις σακούλες του σούπερ μάρκετ στο πίσω κάθισμα. Η Έμι σκέφτηκε πως θέλουν μισή ώρα μέχρι το Κουκάκι και πως είχε κάνει δύο εκτρώσεις. Άνοιξε το παράθυρο και το αμάξι ξεκίνησε. Στο ράδιο είπαν ότι έμπαινε Μάρτης.