Ποίημα: Έλενα Παπαδοπούλου


Ποσότητα, μάλλον, μία

Διάρκεια σίγουρα μικρή, απρόβλεπτη

Γεύση; Γλυκόπικρη

Αλχημεία μοναδική και δοσολογία, σχεδόν, τυχαία

Κι αν θέλεις σχήμα, θα πω κύκλος

Πολλές φορές φαύλος.

Κι ακόμα περισσότερες, ανολοκλήρωτος

Ακροβάτες γίναμε, ξαφνικά.

Σε σχοινί τεντωμένο

Χωρίς πρόβα, χωρίς φτερά.

Το βλέπω τώρα. Εσύ;

Το τέλος,

να σε οδηγεί στην αρχή

Τον θάνατο,

ως δημιουργία και επανάσταση

Το άγνωστο,

ως ευκαιρία απαλλαγής απ’ τα αιώνια δεσμά

Μη φύγεις, χωρίς να κλείσεις την τελευταία πόρτα

Μη φύγεις με τόσα ανείπωτα, τόσα απραγματοποίητα

Τόσα τέρατα μέσα σου,

ανάμεσα μας.