Άρθρο: Μαρία Γεωργίου
Φοιτήτρια Ψυχολογίας

Επιμέλεια: Θεοδώρα Βαγιώτη
Φιλόλογος

Πάθος, είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι και ζεις τη ζωή σου.  Το πάθος υπάρχει στα πάντα. Είναι ο τρόπος που κοιτάς, μιλάς, αγαπάς και νιώθεις καθετί γύρω σου. Εσφαλμένα έχουμε συνδέσει το πάθος με τον έρωτα και τον έρωτα με το πρόσωπο το οποίο μας ελκύει ερωτικά ή μας διεγείρει το σεξουαλικό ενδιαφέρον. Ή αλλιώς το άτομο που συνδεόμαστε μαζί του και επιλέγουμε για «σύντροφο» σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Πάθος και έρωτας δεν είναι  μόνο αυτό. Ο έρωτας είναι τα μάτια της ψυχής μας. Έρωτας είναι ο τρόπος με τον οποίο αγαπάμε τον ίδιο μας τον εαυτό, είναι το μέσο για να ανακαλύψουμε με τι παθιάζεται η ψυχή μας. Αναμφισβήτητα ο έρωτας και το πάθος είναι αλληλένδετες έννοιες που σκεπάζονται με τα φτερά του έντονου συναισθήματος.

Δεν αρκεί, όμως, να υπάρχουν τα συναισθήματα και να βρίσκουμε ονόματα γι’ αυτά. Επιβάλλεται να τα νιώθουμε, να τα ζούμε και να τα εξωτερικεύουμε στον εαυτό μας χωρίς περικοπές. Για να αντιληφθούμε την υπεροχή του δικού μας «είναι». Να νιώσουμε την δική μας ιδιοσυγκρασία και να απελευθερωθούμε ψυχικά! Άλλωστε τα συναισθήματα δεν είναι πάντα φωτεινά και ωραία, άλλα ορισμένες φορές είναι αυτά που μας οδηγούν σε σκοτεινό βυθό.

Κι αν αυτό στα λόγια φαντάζει τόσο αλλόκοτο, κατά βάθος είναι τόσο απλό.  Με το να αφεθούμε σε αυτά που νιώθουμε την στιγμή που μας προκαλούνται και με το να εκθέσουμε τη ψυχή μας στα αγριεμένα νερά της, τότε η απάντηση που αναζητάμε και η ηρεμία θα έρθουν με τρόπο μαγικό!

Και πώς μπορούν να συνδεθούν τώρα οι λέξεις πάθος, έρωτας, συναίσθημα και τέχνη; Απλό! Τα πάντα γύρω μας κρύβουν μέσα τους τη τέχνη, κάθε είδους, κάθε μορφής!  Η τέχνη τις πλείστες φορές δεν είναι τίποτα άλλο από τον τρόπο που οι άνθρωποι εκδηλώνουμε και απελευθερώνουμε από μέσα μας έντονα συναισθήματα με πάθος!  Ή ο τρόπος να διοχετεύσουμε την ενέργεια μας μέσα από μορφές τέχνης.

Αν κοιτάξουμε λίγο καλύτερα γύρω μας μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι τα πάντα παίρνουν τη μορφή που τους δίνουμε ανάλογα με τη διάθεση και τα συναισθήματα που μας κυριεύουν τη δεδομένη στιγμή. Ακόμη και μικρά άψυχα αντικείμενα μπορούν να είναι από μόνα τους τέχνη. Έχουν τον δικό τους ήχο, τη δική τους εικόνα, το χρώμα, την υφή. Από εσένα εξαρτάται πώς θα κρατήσεις την ανάμνηση του κάθε αντικειμένου.

Το ίδιο ισχύει και με τον εαυτό μας! Ανάλογα με τη συναισθηματική μας κατάσταση επιλέγουμε να αντικρίζουμε το πρόσωπό μας με διαφορετικούς τρόπους. Πρόσεξες πόση ομορφιά υπάρχει στο πρόσωπό σου, όταν θωρείς τον εαυτό σου κάθε φορά που είσαι πραγματικά χαρούμενος; Όλα εξαρτώνται τελικά από τον τρόπο που επιλέγουμε να ζήσουμε. Η επιλογή να ζήσουμε με αγάπη, έρωτα και πάθος πρώτα προς τον ίδιο μας τον εαυτό και ακολούθως σε ό,τι μας περιβάλλει, θα μας χαρίσει στιγμές που θα μας προκαλέσουν να ερωτευτούμε το ίδιο μας το μυαλό, τη φιγούρα μας, τη φωνή, το σώμα μας και γενικά ολόκληρη την ύπαρξή μας. Μπορείς να το λες και ψυχική ελευθερία!

Γίνε η έμπνευση και η μούσα της δικής σου τέχνης! Φαντάσου να γεμίσεις τα χέρια με μπογιές και με μάτια κλειστά να ζωγραφίσεις την μοναδική σου μορφή με το χρώμα των συναισθημάτων σου. Φαντάσου να παίρνεις στα χέρια το αγαπημένο σου μουσικό όργανο και χωρίς παρτιτούρες, πεντάγραμμα και νότες να φτιάχνεις τον δικό σου ήχο που θα γεμίζει το χώρο σου με την δική σου μουσική.  Φαντάσου να κρατάς στα χέρια το φακό και να φωτογραφίζεις το σώμα, τις εκφράσεις, τις σκιές και οτιδήποτε μπορείς από το ίδιο σου το κορμί. Φαντάσου απλά να γράφεις σε ένα χαρτί όσα νιώθεις, όσα ονειρεύεσαι κι όσα σε εκφράζουν. Φαντάσου ακόμη να αράζεις και να φτιάχνεις εικόνες στο μυαλό με τα ταξίδια του μυαλού σου. Η δική σου φαντασία τι κρύβει; Ανακάλυψέ την! Γιατί όλοι είμαστε η τέχνη της σκέψης και της φαντασίας μας, η τέχνη της αγάπης και της ζωής μας. Παθιάσου με αυτό που είσαι, που νιώθεις, που εκπέμπεις και ζεις. Απελευθερώσου από τα δεσμά σου. Ερωτεύσου εσένα.