Άρθρο: Αλεξάνδρα Γεωργίου
Συνθετική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας-Εκπαιδευτικός

Επιμέλεια: Μαρία-Ανδρονίκη Τραυλού
Φιλόλογος-Γλωσσολόγος


Έρχεσαι με το κυριαρχικό σου βήμα μέσα στο υπέρλαμπρο ντύμα σου. Τόσο λαμπερό που τυφλώνεις. Προκαλείς γενική σύγχυση. Θολώνεις τη ματιά μου. Επεμβαίνεις στη συνειδητή μου λειτουργία. Δημιουργείς δολιοφθορές στις συχνότητες των εσωτερικών μου κυκλωμάτων. Καταστρέφεις την προσπάθειά μου για το ξεκαθάρισμα.

Παρα-πλάνηση. Είσαι παρα-πλανητικό. Ξεγελάς. Είσαι επικίνδυνο. Με τραβάς από αόρατο σχοινί. Περι-πλανιέμαι. Περι-πλανώμενη. Δίχως συγκεκριμένο τόπο άφιξης. Τριγυρνάω αδιάφορη και ανάλαφρη. Πολύ ανάλαφρη. Ξεχνάω τα πάντα. Σχεδόν. Από πού έρχομαι και πού πηγαίνω. Τι επιθυμώ και τι αποτάσσω. Ποια ακριβώς είμαι.

Εξαΰλωση μέσα στο φωτεινό σου στέμμα. Μέσα σε αυτό το φως που στραβώνει. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι κάπως υπερβατική. Πολλές φορές γίνεται άκρως μεταφυσική. Ψηλαφίζω δειλά γύρω μου. Είμαι ο πλάνης της ύπαρξής μου.

«Διάγω πλάνητα βίον».

Έαρ γλυκό. Αδυσώπητο. Δεν έχεις έλεος. Με σέρνεις αλύπητα. Η μορφή σου είναι σαγηνευτική. Σαγήνη. Δίχτυ, δηλαδή! Αναπνέω με όλους μου τους πόρους αχόρταγα το μαλακό σου αεράκι. Ανανέωση πολυεπίπεδη. Σωματική. Πνευματική. Φυσική. Αναγέννηση ταχεία και έντονη. Λύνω τα κορδόνια μου και πατάω ξυπόλητη πάνω στο τρυφερό σου χορτάρι. Τα πρώτα σου ανθάκια υπόσχονται τα πάντα. Με ευκολία. Παρασύρομαι.

Έαρ παραπλανητικό. Αδίστακτο. Διατάζεις την υπεργενικευμένη άνθηση της γης, κρύβοντας κάτω από το χώμα την πραγματικότητα. Αποσύνθεση. Θάνατος. Διάλυση. Αυτή είναι η αληθινή αιτία της γέννησης…  Μου φουσκώνεις τα μυαλά με θεωρίες ασύμβατες. Εξωπραγματικές. Έχω την αίσθηση του ά-φθαρτου, του α-λώβητου, του ά-χρονου, του α-μάραντου.

Ας είναι και έτσι. Δέχομαι τους όρους. Θα αφεθώ. Με όλη μου την επίγνωση. Θα παίξω το παιχνίδι σου μέχρι το τέλος. Είμαι το ταπεινό αλλά και μεγαλειώδες τρυφερό μπουμπούκι που μόλις ξεπρόβαλε από το κοτσάνι που το φιλοξενεί. Είμαι ικανό για τα πάντα.

Παραπλανητικό μου, Έαρ…