Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Πολλές φορές κάνουμε λόγο για το πόσο και αν πρέπει να στεκόμαστε σε βάθος στα πράγματα ή αν πρέπει να τα βλέπουμε επιδερμικά και εντελώς επιφανειακά.

Κανένας δεν είναι σε θέση να μας δείξει και να μας υποδείξει, να μας καθοδηγήσει αν εμείς οι ίδιοι δεν καταβάλουμε τις δικές μας προσπάθειες αλλά ποτέ υπερπροσπάθειες.

Το σωστό και το ασφαλές για όλους θα είναι αν η συμπεριφορά μας στρέφεται γύρω από τα ουσιαστικά και μεγαλειώδη μας θέλγητρα ενός ποτέ επιπόλαιου, αλλά ορθού συλλογισμού αξίωσης και ποτέ απαξίωσης σε ό,τι αφορά τις δυνάμεις από τις οποίες πηγάζουν.

Δυνάμεις όπως θέληση, εντιμότητα, καταξίωση, παραδοχή, αποτροπή αλλά και τα μέσα που θα χρησιμοποιήσουμε για να δείξουμε τη μοναδική και ανεπανάληπτη δική μας δύναμη και θάρρος για να επιστεγάσουμε τα όνειρά μας, τις ελπίδες μας αλλά κυρίως τις τακτικές και τις προοπτικές μας για μια καλύτερη ζωή, ένα καλύτερο αύριο και μέλλον του εαυτού μας.

Η τιμιότητα των πράξεών μας, η αξιοπρέπεια κι ο αυτοσεβασμός μας είναι αγαθά, αξίες και αρετές που θα πρέπει να στεκόμαστε εμπρός τους με δέος και ευγνωμοσύνη.

Άτομα που κατάφεραν να τις ποδοπατήσουν και να χάσουν παντελώς την ακεραιότητα και τη σημασία τους δεν είναι δυνατόν να αποτελούν μέλη του οικογενειακού μας ή του συγγενικού μας, δη, περιβάλλοντος.

Ενδέχεται κάποιοι να νομίζουν πως μπορεί να τα κατάφεραν να δαμάσουν τις δικές μας αρετές και αξίες αλλά πάντα με λάθος κίνητρα και λάθος σκεπτικισμούς νομίζουν πως γίναμε δικά τους υποχείρια, χωρίς δική μας κρίση, γνώμη και άποψη.

Μα πλανώνται πλάνην οικτράν, αφού το να αποδείξεις πως το να μπορείς να χειρίζεσαι και να διαχειρίζεσαι άτομα και καταστάσεις δεν παύει να είναι ένα μελανό στοιχείο και σημείο του χαρακτήρα σου.

Η ελευθερία λόγου και κινήσεων πάντα θα είναι ένα αναφαίρετο και απόλυτα αποδεκτό κατακτούμενο αγαθό και κυρίως επιδιωκόμενο και απόλυτα εφικτό και προσιτό.

Δεν πρέπει και δεν είναι δυνατόν να θέλουν κάποια άτομα να ευνουχίσουν τις σκέψεις μας, τις αποφάσεις μας και εμείς να στεκόμαστε στήλες άλατος στο να αποδεχόμαστε και να συγκαλύπτουμε αυτό το έγκλημα.

Είναι ένα έγκλημα ψυχής που συνίσταται και συναντάται σε άτομα απαραίτητα κατωτέρου πνευματικού επιπέδου, αλλά κυρίως επιδιωκόμενων και παροτρυνόμενων, επιβαλλόμενων κάθετων αποφάσεων και γνωμών.

Όλοι νοιώθουμε την ανάγκη να υποστηρίξουμε και να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας, να στηρίξουμε τις προσπάθειές μας για ενδυνάμωση αυτού αλλά κυρίως για να καταφέρουμε και να επιφέρουμε, όχι βαθύτερα πλήγματα αλλά να απαλύνουμε και να διοχετεύσουμε τα δικά μας κενά με όμορφες στιγμές, γεγονότα αλλά κυρίως έγχρωμες πινελιές στον καμβά των συναισθημάτων.

Χωρίς πολλά έντονα χρώματα αλλά τόσο όσο να δώσουμε την ανάλογη χρωματική νότα και πινελιά στα δικά μας μουντά και γκρίζα χρώματα της μοναξιάς μας, της απελπισίας μας, της εσωστρέφειάς μας αλλά και της έντρομής μας θέλησης και επιδίωξης για μια βελτίωση ζωής και συνθηκών αυτής.

Η αξιοπρέπεια είναι η τιμιότητα της προσωπικότητας κάποιου, εν δυνάμει του χαρακτήρα του και της ατόφιας και αληθινής του υπόστασης, της στάσης ζωής και της δημιουργίας.