Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Η καλύτερη εκδίκηση είναι μερικές φορές να αφήσεις τον άλλον με τις επιλογές του.

Πόσες φορές δε μας έχει περάσει απ’ το μυαλό να εκδικηθούμε, να φερθούμε ανάρμοστα σύμφωνα με τα δικά μας πρότυπα και πιστεύω, τα ιδανικά και τις πεποιθήσεις και στάσεις ζωής;

Πόσες φορές δεν ξύπνησε το θηρίο μέσα μας και δεν τραπήκαμε σε φυγή θέλοντας να αποφύγουμε και να μη διαπληκτιστούμε με τα ενοχικά μας ή καταθλιπτικά στοιχεία της υπόστασης και της υφής του κακού μας εαυτού;

Πόσες φορές δεν ευχηθήκαμε να βρισκόταν ο άλλος ή η άλλη στη θέση μας, ώστε να γευόταν τα πικρά ποτήρια τούτα που μας χαρίζουν απλόχερα και δίχως την παραμικρή ένδειξη ταπεινότητας και μετριοφροσύνης τους;

Πόσες φορές δε θελήσαμε να πάθουν κάτι, ώστε να προβάλει ξεκάθαρα και ολοφάνερα η Θεία Νέμεσις μέσα στο θολωμένο τοπίο του μυαλού μας, του εαυτού μας που καταπλήγωσαν και καταρράκωσαν ηθελημένα και ποτέ ανώδυνα, παρά με πλήρη επίγνωση και τέλεση εκείνων των φράσεων που μόνο στο εκτελεστικό απόσπασμα δε μας παράπεμψαν.

Πόσες, πόσα κι ακόμα άλλα πόσα γιατί θα μας τριβελίζουν το μυαλό και θα αναζητούν τις δικές τους απαιτητικές και, πάντα σύμφωνα με τα δικά μας επιδιωκόμενα θέλω, απαντήσεις και ποτέ επιπλήξεις και παράφορους καταλόγους αιτιών και υπαίτιων ατόμων και φάσεων της ζωής μας.

Το τι θέλουμε, τι ζητούμε και αναζητούμε, με το τι και ποιους θα συνταχθούμε και θα αντιπαραταχθούμε είναι το μόνο σίγουρο και βέβαιο που αφορά εμάς και μόνο εμάς.

Ίσως τελικά η καλύτερη εκδίκηση είναι να τους αφήσουμε με τις επιλογές τους. Τον τρόπο που οι ίδιοι επέλεξαν και ανασυγκρότησαν τις δυνάμεις τους.

Δυνάμεις όχι πάντα κατοχής, αλλά υπεροχής και διαδοχής σε σχέδια και αποτυπωμένα πρέπει στα καθωσπρέπει και ευγενή δικά τους πλάνα ζωής, χωρίς όμως εμάς, παρά κομπάρσους που θα διαπραγματευθούν και θα αποτελέσουν το δικό τους θέατρο, παραλόγου ή μη, σκιών ή τύψεων, συνυφασμένο και αποτελούμενο, καθοδηγούμενο και απαλλασσόμενο από τις δικές τους ενοχές και επιδιώξεις απαλοιφής ή έστω εν μέρει λιγοστών διεκδικήσεων αυτών, ενάντιων και εχθρικών προς εμάς.

Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να παρατήσουμε κάθε προσπάθεια απέλπιδη και ποτέ αναγκαία για αυτούς, ώστε να μας παραχωρηθεί η αυτονόητη διεκδίκηση παράταξης της αλήθειας μας και των ένδικων μέσων που απαιτούνται άμεσα.