Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Τα λάθη πληρώνονται
Οι ενοχές εκδηλώνονται
Τα χρέη αποπληρώνονται
Οι τύψεις διαβεβαιώνονται

Όντως τα λάθη πάντα πρέπει να πληρώνονται, ώστε να ξέρουμε και να έχουμε την πλήρη επίγνωση την επόμενη φορά, αλλά και τις υπόλοιπες, να μη διαμαρτυρόμαστε παρά να θέτουμε τον εαυτό μας, όχι κατόπιν των εξελίξεων, αλλά προτού γίνουμε μάρτυρες αυτών.

Πρέπει και επιβάλλεται να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε και να συμπεριλάβουμε μέσα στις δικές μας αναγκαιότητες και τα όσα με τη σειρά μας έχουμε στο μυαλό μας, στη δική μας επίβλεψη και πρόβλεψη.

Δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε και να παραβλέπουμε τα μηνύματα και ότι κάποια στιγμή προμήνυαν και προέλεγαν στάση ζωής γεγονότα που φλυαρούσαν, αλλά μαζεμένοι και εντοπισμένοι στη δική μας ολιγαρκή παροχή αγαθών ψυχής και καρδιάς κυρίως, είχαμε ενταχθεί και συνταχθεί σε μια πεπατημένη και διαγραφόμενη πορεία, σε μια συγκάλυψη γεγονότων, λαθών και παθών.

Με καταμέτρηση μόνο των δικών μας ευθυνών και των δικών μας αποχών ζωής, πράξης και σύμπραξης σε μια οικογένεια.

Ένα θεσμό που δίναμε μεν το χέρι βοηθείας, αλλά αποδεχόμασταν ως πληρωμή την αλαζονεία και το υπεράνω του εγωισμού που για τα καλά είχε φωλιάσει και είχε διαφθείρει κομμάτια και μέλη ενός υγιούς και καθόλα μέχρι τώρα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, παρόντος παρά απόντος διαχειρισμού και εκτελωνισμού τύψεων συνειδήσεως.

Τα τέλη αυτά, όμως, είναι ασύμφορα και καταλυτικά. Αποσπούν και διασπούν χαρακτήρες και κομμάτια, ενωμένα ή αφαιρούμενα από προσωπικότητες και παρουσιάσεις εκδηλώσεων απόντων και πάντα συμμετεχόντων και παροτρύνοντας επιβλέψεις έργων και ημερών. Εκτός αυτών, παρά πλησίον, σιμά, ενισχύοντας γόητρο και θέλγητρο καλοπέρασης και απαλλαγής ευθυνών και υποχρεώσεων.

Καθώς το θέμα δεν είναι να δίνεται και να παραδίνεται μισθός ως εξαγορά και ενίσχυση των ανασφαλειών, των τύψεων και των εξαγοράσεων συνειδήσεων.

Αποτελεί βάση και λίθο ακούνητο, ακίνητο και μόνιμο το να νοιώσει ο άλλος σίγουρος και ποτέ πως τα κομμάτια της ψυχής του αποσπώνται προς εξιλέωση αυτού με πράξεις παρατεινόμενες και διαχρονικές, βρίσκοντας σύμφωνα και τα άλλα μέλη, είτε οικογένειας, είτε παρέας, είτε συγγενών.

Είναι καιρός να καταλάβουν πως τα λάθη, ναι, πληρώθηκαν και πληρώνονται.

Όλοι και όλες έχουν δικαίωμα στο να τα κάνουν. Δεν έχουν δικαίωμα, όμως, στο να τους επικρίνουν συνεχώς και αδιάλειπτα, στο να ρίχνουν αλάτι στις πληγές τους και να χαίρονται να τους βλέπουν να αιμορραγούν αυτές συνεχώς.

Τότε έρχεται ένας φύλακας άγγελος που θα ρίξει ζάχαρη και μέλι, θα τις μαλακώσει,θα τις απαλύνει και αυτοί οι σκληροτράχηλοι εκδικητές και διεκδικητές του είναι τους θα στέκουν σε μια γωνιά να αναλογιστούν το μέγιστο κακό που του έκαναν, δίχως οίκτο και ανθρωπιά.