Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου
Ψυχολόγος
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων
Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών


– Ναι… για Εκείνον σου μιλώ.
– Θα προκαλέσω τα πνεύματα.
– Η μνήμη Του είναι για πάντα μέσα σας.
Τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να το εμποδίσει.
Μέχρι να καταλάβει και να δει την Αλήθεια του… ξανά.
Τι έχουμε πει; Η Ζωή ξέρει… και σας έχει επιλέξει εσάς τους δυο.
Μπορεί να είστε απέναντι, αλλά είστε από το ίδιο υλικό.
Πόσο μοιραία τυχαίο το θεωρείς αυτό;
– Πολύ καλά λοιπόν… πάμε πάλι από την Αρχή.

Πέρυσι τέτοια εποχή
Ήταν ο Αύγουστος, Εγώ κι Εσύ.
Πίσω από τις γρίλιες, στο μεγάλο πρωινό.
Στο Αναπνέω, Υπάρχω, μέσα από Εσένα μόνο Ζω.
Στο Μαζί σου παντού, στην εξομολόγηση, στη βουτιά μας… κάτω στο βυθό.
Στη φωνή σου… συνουσία μυστική για τη δική μου.
Στην αγκαλιά, τα φιλιά, τα χάδια μας, τα βογγητά.
Στο γελώ, στο δε σταματώ ούτε λεπτό, να σε αγγίζω, να σε χαϊδεύω, να σε κρατώ.
Στο γλάρο μας, στα βότσαλα, σ’ εκείνο το εκκλησάκι που μας φανερώθηκε πιστά.
Στο ηλιοκαμένο δέρμα, στο άστρωτο κρεβάτι, στα τσαλακωμένα σεντόνια.
Στο κάνουμε έρωτα, όχι κάνε μου όπως ψέλλισα και με διόρθωσες Εσύ.
Στο δεν σε χορταίνω… ξανά και ξανά… στο αμοιβαίο.
Στο άσπρο του κύματος, στο μπλε του ουρανού, της θάλασσας και του Ελύτη.
Στην Ανατολή, στον καφέ με μέλι, στην πολύ πρωινή βόλτα μας…
Στη Δύση, της επιστροφής τη διαδρομή, εν κινήσει σφιχτή αγκαλιά μας.
Στα μπαλκόνια που μιλούν δυνατά, στα κεράκια, στη ζεστή μυρωδιά.
Στο κοκτέιλ μας, σ’ εκείνη τη γουλιά… αγκαλιά μάτια μου όμορφα ξανά.
Στην ξενοιασιά, τις νύχτες που έσβηνε το φως… σφιχταγκαλιασμένες οι σκιές μας.
Στον Δικό μου Θεό….

Ο Αύγουστος εκείνος ήταν μαγικός.
Η μαγεία συμβαίνει όταν δεν τα παρατάς, ακόμη κι αν πρέπει…
Εκείνος μας αναζητά… ανακαλεί… μας περιμένει.
Το νου σου… λοιπόν… ναι στο φετινό μιλώ.
Το σύμπαν ερωτεύεται την πεισματάρα καρδιά.
Θα αφήσω σ’ εκείνο ν’ αποφασίσει για τη μοίρα του.
Το νιώθω ότι ο χρόνος είναι με το μέρος μας… εμάς ακολουθεί.
Πανσέληνος απόψε… κι ο μήνας έχει μόλις… 7, αγαπημένος αριθμός.
Πόσο μοιραία τυχαίο να το θεωρήσουμε και αυτό;
Αφιερωμένο… Your Moonchild…



Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε (2017). Καλοί άνθρωποι σε σκοτεινούς καιρούς. Εκδόσεις Πατάκη.