Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Αν δεν μπεις στο χορό, δεν καταλαβαίνεις και δεν μπορείς να μπεις στη θέση του άλλου, όσο και αληθινά να το επιδιώκεις, να το θέλεις.
Όπως λέει ο λαός μας: «έξω απ’ το χορό πολλά τραγούδια λέμε.»

Όντως, αν καταφέρουμε να καταλάβουμε και να εξετάσουμε σε μεγαλύτερο βάθος κάποια ζητήματα, θα αντιληφθούμε και θα αποσπάσουμε σωστά και ορθά κρινόμενα συμπεράσματα κι αποτελέσματα.
Πολλές φορές δεν ξέρουμε τι στάση να κρατήσουμε, τι θα ήταν πιο ωφέλιμο, πιο χρήσιμο, πιο αναγκαίο και αναντικατάστατο για μας, για την καλυτέρευση κλίματος που επικρατεί στη ζωή μας, στα προβλήματά μας τα προσωπικά, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Ποτέ, όμως, δεν είμαστε σε θέση να δούμε ξεκάθαρα και αναπόσπαστα, διεξοδικά και υπεύθυνα, αφού όλοι μας, έχοντας κίνητρο και γόητρο τους εγωισμούς μας, δεινοπαθούμε και αδυνατούμε να δείξουμε ανάλογα αληθινή και αποφασιστική στάση ζωής.

Είναι ωφέλιμο να καταλάβουμε πως με το να φερθούμε εχθρικά, δεν καταλήγουμε πουθενά, παρά κρούσεις και συγκρούσεις έρχονται και συνεπαίρνουν τις ομαλές διεξόδους μας, πίστης, θέλησης και αληθινής επιδίωξης και καλυτέρευσης των σχέσεών μας.

Τότε θα πρέπει να παρατηρήσουμε, να διαχειρισθούμε και να χειρισθούμε πιο ομαλά και πιο υπεύθυνα τις καταστάσεις και τις ευθύνες των πράξεων, των κινήσεών μας αλλά και των απολαβών αυτών.

Μερικοί άνθρωποι, επειδή δεν ξέρουν τι θέλουν, τι να ζητήσουν και με τι θα είναι πλέον ευχαριστημένοι, φέρονται και συμπεριφέρονται άσχημα, άνανδρα, αλλά κυρίως με ροπή προς ένταση και μίσος, προς εχθρικές στάσεις που διέπονται από μίσος, κακία, ζήλια, κακεντρέχεια κι ένα σωρό χαρακτηρισμούς με το «α» το στερητικό μπροστά.

Πιστεύω πως και αυτοί δεν είναι ευτυχισμένοι, είναι μοιρολάτρες, πεσιμιστές, αλλά κυρίως μοναχικοί και μονότονοι, σκληροί και άδειοι από συναισθήματα και επιδίωξη βελτίωσης του εαυτού τους.

Οπότε, όπως να φερθούμε και να τους συμπεριφερθούμε, είναι το βασικό τους γνώρισμα και δεν αλλάζει εύκολα.