Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου
Ψυχολόγος
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών


Παλίρροια… ένα από τα πρόσωπα εκείνης που λίγοι το αντέχουν.
Και να που ήρθε η ώρα ξανά για την αλλαγή της.
Οι άλλοι απλά να παρακολουθούν, ό,τι εκείνη ορίζει.
Σύμφωνα με το νόμο της φύσης, στα άκρα της, ο Ήλιος κι η Σελήνη.
Δεν δαμάζεις τις παλιρροϊκές δυνάμεις μωρό μου…
Πότε; … με ρωτάς.
Στο εύρος της… σου απαντώ.
Ναι ρε φίλε… όταν γουστάρει.
Γιατί όλοι και όλα έχουν τα όριά τους.
Αν δεν έχεις μάθει να σέβεσαι, καιρός ν’ αναθεωρήσεις.
Αυτοί είναι οι κανόνες της, μην πεις ότι δεν γνώριζες.

Αλλάζει όταν…

… κλείνει ο κύκλος.
Πώς θα σου φαινόταν αν ο άλλος δεν σεβόταν το «χώρο» σου; Αν παραβίαζε τα φυσικά σου όρια; … το ημερολόγιό σου, τα μηνύματα στο κινητό σου στα κρυφά… αν σε αγγίξει ή πειράξει χωρίς να το θέλεις… ή απλά σου πουλήσει έρωτα για να φας το παραμύθι…

… τα ρεύματά μου είναι ισχυρά.
Πόσα άλλοθι να ανεχτείς όταν ο άλλος καταπατά τα διανοητικά σου όρια; … «έλα μωρέ, δεν το εννοούσα, πλάκα έκανα»… «όταν μπορώ και αν και όποτε θέλω και μπορείς κι εσύ και ταιριάξουν τα προγράμματά μας»… δεν αποσιωπείται η δυναμική της αλήθειας…

… πνίγομαι πλέον μέσα μου
Πώς διασφαλίζεις ότι ο άλλος προστατεύει τα συναισθηματικά σου όρια; … όταν σε ακυρώνει, βάζει σε προτεραιότητα τα δικά του καπρίτσια, κοινώς δεν δίνει δεκάρα για τα δικά σου συναισθήματα ή ενίοτε, τα αγνοεί… επιδεικτικά… όταν σε θεωρεί δεδομένη ή σου επιτίθεται μειώνοντάς σε… αδειάζοντάς σε. Δύσκολο στοίχημα το γνώθις εαυτόν.

… μυρίσει κλεισούρα.
… «είσαι προκλητική με αυτό το φόρεμα που διάλεξες για την έξοδο»… τα κοινωνικά όρια αφορούν στο σεβασμό των επιλογών σου, των επιθυμιών και των πράξεών σου… παραβιάζονται όταν ό,τι κι όσα κι αν δώσεις, αν δεν τα κάνεις όπως ακριβώς το θέλει, στο χρόνο που θέλει, όπως έχει μάθει… κοινώς όπως τον έχουν μάθει… ακόμη κι αν τα κάνεις λέω εγώ… πάντα θα έχει κάτι να πει… να νιώθει ότι τον παίρνει να σε κρίνει σαν κακομαθημένο… και τα συναφή.

… οι κυματισμοί μου είναι στον ενεστώτα.
Πώς ορίζεις τον δικό σου ιδιωτικό εαυτό; Ποιον θα αγγίξεις και ποιος θέλεις να σε αγγίξει και πώς… ναι, σου μιλώ για τα σεξουαλικά όρια. Ορισμένες από τις παραβιάσεις αυτών των ορίων είναι προφανείς… μην πας μακριά, σήμερα στο παζάρι του διαδικτύου, όλα πωλούνται με τρόπο τέτοιο, να σε πείσουν να αγοράσεις. Υπάρχουν κι εκείνοι που θα χειραγωγήσουν το μυαλό σου, ελλείψει απωθημένων που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν… λόγω στέρησης (;) λόγω πρότερων επιλογών (;) λόγω κρυφών καταπιεσμένων σεξουαλικών επιθυμιών… (;)

… επιθυμία και ανάγκη μου συναντηθούν.
Πώς κανονίζεις τα δικά σου και τα των άλλων τα ζητούμενα… τα χρωστούμενα; Υπάρχουν τα λεγόμενα «οικονομικά» όρια… τουτέστιν το πώς ξοδεύεις τον άλλο και πώς ξοδεύεσαι. Η επιθυμία αν δε γίνει ανάγκη είναι ανώδυνη. Όταν όμως περιμένει από εσένα να του καλύψεις τις επιθυμίες του, που είναι για σένα πολυτέλεια στην ανάγκη σου, το κόστος εκμετάλλευσης είναι όλα τα λεφτά.

… έρθει η ώρα μου.
Γιατί πάντα έρχεται στο βωμό των λεγόμενων χρονικών ορίων. Αφορούν στο σεβασμό για τους τρόπους διεκπεραίωσης των πραγμάτων, των δικών σου και του άλλου. Μη δίνεις σε κανέναν πίστωση χρόνου. Ζήσε και προσκάλεσε αυτόν που πραγματικά αξίζει να είναι δίπλα σου να επινοήσει τρόπους να σε φτάσει, να σε διεκδικήσει, να σε κερδίσει.

Για να σε δω τώρα.
Σε κάθε ταξίδι που επιλέγεις, ξέρεις υποθέτω ότι μπορεί και να μη φτάσεις ποτέ.
Ενδέχεται να τα χάσεις όλα… ενίοτε να χαθείς κι Εσύ στις Σειρήνες.
Νιώσε… κολυμπάς στη θάλασσα που αγαπάς και στο βάθος που αντέχεις;
Χωρίς βουτιά δε διεκδικείς, το θησαυρό δεν βρίσκεις.
Ξέρεις… κρύβονται καλά τα ναυάγια, η άμμος κατέχει την τέχνη να σκεπάζει.

Όσο για τους ανθρώπους, πολλοί θέλουν να μοιάσουν στη θάλασσα…
…κανένα κύμα όμως δεν μοιάζει με το άλλο.
Βλέπεις… είναι άλλο να επιπλέεις κι άλλο να βουτάς…
Η διαφορά είναι ότι στην επιφάνεια δεν υπάρχει βυθός.
Όσο για τη θάλασσα, είναι εξίσου βαθιά και στην καταιγίδα και στη νηνεμία.
Στο γέμισμα και το άδειασμα μπορείς να νιώσεις το βάθος της.

Συνέχισε τα ταξίδια σου, αν είσαι κι εσύ της ανακάλυψης.
Δεν θα με βρεις ποτέ και γουστάρω…
Γιατί με ψάχνεις κι Εσύ εκεί που πρέπει
Κι αν σ’ όλες τις θάλασσες βρεθείς… σε μία θα καταλήξεις…
Σ’ εκείνη που τους φόβους σου θα δεις και θα ξορκίσεις.

Αχ Θάλασσά μου σκοτεινή… θάλασσα αγριεΜένη.
… κι Εκείνη ήταν Θάλασσα.
… κι εσύ είχες ένα-δυο κύματα να της χαρίσεις
.


Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

Κουτσοσίμου Μ. Έχω μία αγκαλιά, ποιος τη θέλει; http://www.animartists.com/2017/01/23/09/

Κουτσοσίμου Μ. Ένα μικρό ψάρι σε βαθιά νερά,
http://www.animartists.com/2015/06/22/%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CF%8C-%CF%88%CE%AC%CF%81%CE%B9-%CF%83%CE%B5-%CE%B2%CE%B1%CE%B8%CE%B9%CE%AC-%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%AC/