Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου
Ψυχολόγος
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων
Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών


Τρέμει ο κόσμος μέσα μου στην ένωση της μέρας με τη νύχτα.
Έρχεσαι πάντα τα βράδια… παρών στην πλευρά σου.
Περιμένω τόσο πολύ να σε αγγίξω… φοβάμαι όμως ότι θα κοπώ.
Σαν ηλεκτροφόρο πλέγμα είναι τα κορμιά μας στην ένωση.
Σε θέλω ολόκληρη μου ψιθυρίζεις… ψυχή τε και σώματι.
Ο οργασμός μας σε πείθει για του λόγου το αληθές.
Από εκείνους που το κεφάλι σου τα σπάει… τα χείλη πρήζονται.

Δεν μεταφράζεται η σεξουαλική χημεία μεταξύ μας.
Η μυρωδιά σου… Θεέ μου πριν καν με αγγίξεις… παραλύω.
Η κίνησή σου… όνειρο, μια ζωή σε λαχταρώ.
Το άγγιγμά σου ανεπαίσθητο… μη με προκαλέσεις.
Να εννοείς την κάθε λέξη που δεν ομολογείς.
… να μη μπει άλλος μέσα μου… θυμάσαι;
… υπόσχομαι… ψέλισσα.

Μου αρέσει πολύ το σώμα σου,
όταν είναι περισσότερο δικό μου απ’ ό,τι δικό σου.
Δύο κορμιά δένονται σε λίγες περιπτώσεις…
Σπάνια συμβαίνει αυτό που ένιωσα μαζί σου.
Στη μαγεία… που τον κόσμο ανάποδα γυρνά.
Στη χημεία… που το πείραμα πέτυχε στο timing.
Στη φαντασία… δεν ήθελε πολύ να νιώσουμε ένα στο μαζί.

Πώς να σου μιλήσω για κείνο το συναίσθημα;
Δεν μπορώ να σου εξηγήσω με λόγια μοναχά.
Όλες οι λέξεις ανάμεσα σε δύο ανθρώπους απαιτούν μια κοινή εμπειρία.
Καύλα το λέμε όλοι λαϊκά. Ντοπαμίνη… επιστημονικά.
Δώσε ό,τι λέξη θέλεις σε ό,τι δεν περιγράφεται, χωρίς να σε κοιτώ στα μάτια.

Να σου θυμίσω πώς είναι να γελάς σα μικρό παιδί;
Να περπατάς αλλά να είναι σαν να πετάς;
Να μη θέλεις να φας… πείνα να μη νιώθεις.
Να βουτάς στην Ανατολή και να μη θες να βγεις.
Να μη σου λείπει ύπνος γιατί είμαστε διεγερτικό.
Να χύνεις στη φωνή μου… που χύνει… για Εσένα.

Ακόμη κι αν θεωρείς τα λόγια μου τρελά, υπάρχουν αποδεικτικά…
Δεν ελέγχονται οι βιορυθμοί Μωρό μου… να δες το και μόνος σου.
Πιάσε τους χτύπους της καρδιάς μου… τι έχουν να σου πουν.
Τα μάτια μου αμέλησαν να ανοιγοκλείσουν στο βλέμμα σου.
Καταπίνω ένας Θεός ξέρει το πώς και το λόγο…
Αναπνέω; Ούτε που μου περνά πλέον από το μυαλό.

Τι μπορεί να συμβεί όταν σε αγγίξω,
με την ίδια ένταση που σε σκέφτομαι;
Τα βράδια κοιμόμαστε αγκαλιά.
Κι όταν καίγομαι από επιθυμία, μένω πάντα σιωπηλή…
Να μη σε ξυπνήσω… μεγαλύτερη τιμωρία δεν υπάρχει.

Ένα πράγμα να μπορούσα να ελέγξω μόνο… το χρόνο.
Είναι λίγα τα δευτερόλεπτα που χωράνε στη στιγμή.
Τα χτυπήματα του ρολογιού αντηχούν μες την ψυχή μου.
Σε λίγο θα χτυπήσει το ξυπνητήρι.
Σαν αυτοσχέδιος μηχανισμός.
Όταν μπαίνεις μέσα μου, γίνεσαι καμικάζι αυτοκτονίας.
Ζητούμενο… η έκρηξη.


Προτεινόμενη βιβλιογραφία

Κουτσοσίμου Μ. Σαν βουτιά… έτσι ένιωσα

Σαν βουτιά… Έτσι ένιωσα