Κείμενο: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Οι λατέρνες παίζουν με έναν καημό, σκουριασμένες και μονιασμένες, γιατί ο λαός τις παράτησε και ξεσαλώνει με την μουσική των ντίσκο… Οι μέρες αυτές έχουν μείνει στο παρελθόν. Θάφτηκαν και έχουν ξεχαστεί. Οι νέοι, εμείς και μόνο εμείς, κανείς άλλος, ισοπεδώσαμε τα πάντα και τα καταργήσαμε με την τεχνολογία. Δεν κρατήσαμε το παλιό, το διαχρονικό. Προτιμήσαμε το εύκολο, γιατί αυτό μας έχουνε πλέον μάθει να προτιμούμε…

Αλλοιώσαμε τις νότες, αλλοιώσαμε την παράδοση και τα έθιμά μας, έχουμε γράψει στα παλιά μας παπούτσια τα χωριά μας, τις αυλές τις οποίες ήταν έτοιμες να μας υποδεχθούν με τα δέντρα να απλώνονται μέχρι κάτω στη γη και να μας αγκαλιάζουν ελαφρά… Τα παιδικά μας παιχνίδια τα παρατήσαμε, μιας και βρήκαμε καταφύγιο σε ηλεκτρονικά παιχνίδια που μας αποβλακώνουν, μας περιόρισαν ασφυκτικά σε ένα μικρό χώρο και ούτε καν το παίρνουμε είδηση. Το κρυφτό, τους σβώλους, παιχνίδια που μαζεύονταν όλη η γειτονιά για να τα παίξει και να τα ευχαριστηθεί!

O παγωτάρης άδικα τριγυρνάει στις γειτονιές μας, όλοι τον ακούμε και δεν βγαίνει κανείς έξω, ούτε εμείς που μεγαλώσαμε, ούτε τα νέα παιδιά της εποχής, ούτε τα δικά μας παιδιά…Όπως και ο μανάβης… Γυρνάμε νέα σελίδα, χωρίς να διατηρούμε κανένα στοιχείο από τις προηγούμενες. Δεν είναι όμως κρίμα; Δεν είναι κρίμα να μη διατηρούμε τα ήθη και τα έθιμα της γενιάς που μας γαλούχησε; Δεν είναι κρίμα να ισοπεδώνουμε τα πάντα και να μην δίνουμε ευκαιρία σε κάτι από αυτά να παραμείνει το ίδιο όπως ήταν πάντοτε;

Η νέα γενιά, η γενιά του μοντέρνου και του εύκολου, δεν θα διατηρηθεί στο πέρασμα του χρόνου, διότι δεν έχει ρίζες. Και είναι κρίμα, πραγματικά κρίμα.. Δώστε μια ευκαιρία στους παλιούς να σας δείξουν, να κρατήσετε την παράδοση και τα έθιμά τους, να τα τηρείτε κάθε τόσο. Το έχουν και οι ίδιοι ανάγκη, δεν το νομίζετε;