Κείμενο: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Μακάριοι αυτοί που αγάπησαν και σεβάστηκαν τις γυναίκες. Που δεν τις σπίλωσαν, ικανοποίησαν το κάθε τους αίτημα, που δεν μπήκαν στον πειρασμό να τις πειράξουν με οποιοδήποτε άδολο τρόπο. Αυτές έδωσαν˙ έδωσαν την αγάπη τους, χρόνο από την ζωή τους και έχουν φέρει στον κόσμο πλάσματα του Θεού τα οποία με την γέννηση τους, την πρώτη τους αναπνοή, άρχισαν να αναπτύσσονται να αναπαράγονται και έτσι να συνεχίζεται η γενιά. Ήξεραν τι πάει να πει αγάπη, πέρα από την εμφάνιση και το χρήμα. Πρόσφεραν αληθινή αγάπη διότι την ένιωθαν σε όλο τους το είναι.

Γοητευτικότερο και ομορφότερο πλάσμα από τις γυναίκες δεν μπορεί να υπάρξει, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό. Και αναρωτιέμαι, γιατί στ’ ανάθεμα τόση βία στον κόσμο τούτο στο γυναικείο φύλο, γιατί στα ανάθεμα τόση ασέβεια και σπίλωση σε τούτο το πλάσμα, που δεν έχει φταίξει και παρά τούτου, τιμωρείται αδίκως; Μυριάδες γυναίκες, σε όλο τον κόσμο, υποφέρουν, υποφέρουν από καταπίεση, από σεξουαλικές ασύστολες παρενοχλήσεις, από έναν σύζυγο τύραννο. Ζούμε στον 21ο πρώτο αιώνα, η γυναίκα έχει αποκτήσει δικαιώματα που δεν είχε παλαιότερα, όμως, εντούτοις, η καρδιά και το μυαλό του ανθρώπου δεν έχει αλλάξει και τόσο. Οπισθοδρομεί. Όλοι μας το γνωρίζουμε και όλοι μας αδιαφορούμε, σκύβουμε το κεφάλι και προχωράμε σιωπηλοί. Όμως, όποιος σιωπά, ξέρουμε όλοι μας ότι αυτόματα συναινεί. Και είναι καιρός να πάψει αυτό.

Είναι λες και σκοτώνουμε έμμεσα το φύλο που μας έχει φέρει στην γη. Δεν σεβόμαστε, δεν σκεφτόμαστε λογικά, έχουμε παρανοήσει, διότι ζούμε σε έναν ανδροκρατικό τελικά κόσμο, όπου η γυναίκα, σε κάποιες χώρες του κόσμου ακόμη είναι ένα πλάσμα δεύτερης κατηγορίας, ένα απόβλητο για τους άντρες. Είναι επιτακτική ανάγκη να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα για την ελευθερία της γυναίκας και την οποιαδήποτε προστασία της! Ας σηκώσουμε το κεφάλι και ας μιλήσουμε, ας πάρουν οι σκέψεις μας φωνή.

Από τη δικιά μας πλευρά, απόψε κιόλας, ας τιμήσουμε τις γυναίκες μας, που μπορεί να είναι η μάνα μας, η αδελφή, μια πολύ καλή μας φίλη, η σύντροφός μας, ας δώσουμε ένα χάδι. Ας της δείξουμε μια τρυφερότητα. Ας της πούμε ένα συγγνώμη, αν έχουμε κάνει κάτι λάθος ή κάτι άπρεπο και ας την αγκαλιάσουμε. Ας την κάνουμε να χαίρεται που υπάρχει, να νιώσει σημαντική, το έχει ανάγκη… Και τότε, σίγουρα ένα χαμόγελο θα αναδυθεί από την ψυχή της, κρύβει τόσα μα τόσα πολλά πράγματα εκεί…