Άρθρο: Μάνθος Μυριούνης
Ψυχολόγος/Ψυχοθεραπευτής

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Η γεμάτη προβλήματα, δυσκολίες και αγωνίες εποχή μας αναπόφευκτα μας έχει κάνει όλους πιο ευαισθητοποιημένους, αν όχι και ουσιαστικά συμμετέχοντες σε ψυχικές δυσφορίες και απορυθμίσεις, μέχρι και σε μακροχρόνιες καταθλίψεις και καταστρεπτικά άγχη.

Με δεδομένη αυτή την κοινωνική κατάσταση σε ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της χώρας μας και με επικυρωμένα τα αποτελέσματα της καθημερινής τριβής, η ανθρώπινή μας ύπαρξη οφείλει να αντισταθεί, να αντεπεξέλθει και να συνεχίσει την πορεία της πέρα από κάθε κακοτοπιά, ανώμαλη εξέλιξη και αντιξοότητα.

Από πολλούς και πάντα κατά περίπτωση προτείνεται ως διέξοδος η φαρμακοληψία είτε πιο μακροπρόθεσμη είτε περιστασιακά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων που καταδυναστεύουν την ανθρώπινη ύπαρξη, μας βασανίζουν και κάνουν ανυπόφορη την ζωή μας.

Προσωπικά, δεν μπορώ να είμαι κατηγορηματικός και απόλυτα αρνητικός σε μια τέτοια προοπτική και ανθρώπινη επιλογή, μιας και ο κάθε άνθρωπος έχει την δυνατότητα αυτοδιάθεσης και αυτοδιαχείρισης της ζωής του και των προοπτικών του.

Δεδομένου ότι όταν καταπολεμάται ένα σύμπτωμα σε καμιά των περιπτώσεων δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι καταφέραμε ένα πλήγμα στην κάθε δυσκολία, παθολογία ή και ψυχική δυσαρμονία.

Ισχυριζόμενος όλα αυτά θέλω να τονίσω πως είναι σεβαστή η επιλογή του καθενός, όμως υπάρχουν πράγματα και πρακτικές που εξασφαλίζουν μια πιο μεγάλη αποτελεσματικότητα στις δυσκολίες της και πραγματώνουν καλύτερες προοπτικές αφενός αλλά και μια πιο ουσιαστική ανακούφιση σε αυτές.

Ο χρόνος με τον εαυτό μας και η προσωπική μας ενδοσκόπηση είναι μια άκρως επιθυμητή και απελευθερωτική διαδικασία για τους ανθρώπους που μπορούν και επιθυμούν να έχουν έναν αληθινό και κατά το δυνατόν αναλγητικό διάλογο με τον εαυτό τους. Όταν έχουμε το θάρρος και το σθένος να του απευθυνθούμε και να λύσουμε τις όποιες εμμονές και δυσχέρειές μας τότε προσφέρουμε μια μεγάλη ευκαιρία στον εαυτό μας για μια πιο υγιή και χαρούμενη ζωή.                                                                                                                                                   

Η σχέση με τον εαυτό μας είναι πάντοτε σπουδαίας σημασίας για τον καθένα μας. Αν εμείς οι ίδιοι δεν νοιαστούμε για τον ποιοτικό και δημιουργικό μας βίο, τότε κανείς άλλος δεν θα το κάνει. Το να αγαπάμε τον εαυτό μας και να μην τον χαϊδεύουμε αλλά ούτε να τον γδέρνουμε ασκώντας του σκληρή και ανελέητη κριτική είναι κάτι που, παρόλο το πανθομολογούμενο της απάντησης, δεν συμβαίνει συχνά!

Είναι γεγονός ότι ένας ειδικός ψυχικής υγείας θα μας τροχιοδρομούσε σε πιο σταθερά και ενισχυτικά μονοπάτια.

Σίγουρα κάποιοι, αν όχι όλοι μας, θα προσπαθήσουμε να πούμε ψέματα σε αυτήν την επικοινωνία με τον εαυτό μας. Εκεί έρχεται μια άλλη επιλογή που αποτελεί και αυτή βάλσαμο στις δυσκολίες μας. Οι φίλοι μας και τα κοντινά μας πρόσωπα, εκείνοι που πάντα μας καταλάβαιναν και στέκονταν δίπλα μας χωρίς κάποιο όφελος ή συμφέρον μπορούν να αποτελέσουν με την προσωπικότητά τους και το πώς εμείς την αντιλαμβανόμαστε και την θεωρούμε σημαίνουσα για τη ζωή μας δυνατά στηρίγματα και σημεία αναφοράς σε προόδους και μετεξελίξεις προς το καλό μας και την δυνατότητά μας να επαναπροσδιοριστούμε στις νέες συνθήκες που μας έφερναν εμπόδια μέχρι τώρα.

Η μεγάλη δύναμη του να σχετιζόμαστε με τους ανθρώπους που επιθυμούμε σε αυτή τη ζωή, να δίνουμε και να παίρνουμε όχι υλικά αγαθά αλλά ψυχικά αποθέματα, δυνάμεις και κουράγιο είναι κάτι το αναντικατάστατο για τον καθένα ξεχωριστά και είναι ανυπολόγιστης αξίας οι καρποί τους, όταν αυτοί στηρίζουν τις αρνητικές εξελίξεις στη ζωή μας. Οι σχέσεις με τους ανθρώπους που νοιαζόμαστε και υπολογίζουμε είναι το πιο δυνατό ψυχικό παυσίπονο και η μεγαλύτερη πηγή ανακούφισης σε όλους μας.

Τελειώνοντας θα αναφερθώ σε έναν άλλο φίλο που δύναται να μας ευεργετήσει και να μας υποστηρίξει στις κακοτοπιές και τις ανασφάλειες, όταν ζητήσουμε την συνδρομή του: το βιβλίο. Με την ανάγνωση ενός βιβλίου μπορούμε όχι μονάχα να χαλαρώσουμε τις στιγμές μας, όχι μόνο να βρούμε στο σώμα του καταστάσεις που είναι ίδιες ή μοιάζουν με τις δικές μας αλλά το σπουδαιότερο όλων, να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και να ανανεώσουμε το νοητικό μας υπόβαθρο, καθώς το βιβλίο δίνει φως σε καταστάσεις και ιδέες  που δεν είχαμε μέχρι τώρα σκεφτεί και αλλάζει στο προοδευτικότερο τις γνωστικές μας επιδόσεις αλλά και κυριότερο την δομή της σκέψεώς μας που είναι η πηγή των πράξεών μας. Χανόμαστε από τα καθημερινά αδιέξοδα και επικεντρωνόμαστε στα σπουδαία της ύπαρξής μας, αφού διαπιστώσουμε το εφήμερο του βίου μας αλλά κυρίως την μοναδικότητά του και την ματαιοδοξία του.

Μέσα από το βιβλίο κάνουμε το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση που ονειρευόμαστε. Και τούτο είναι εξόχως σημαντικό για να καταφέρουμε να φτάσουμε ως εκεί.

Όλοι μας που προσδοκούμε κάποια λύση η διέξοδο, δεν θα την βρούμε σε περισπούδαστα πράγματα. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, σε απλά πράγματα που βρίσκονται μέσα μας και δίπλα μας θα ανιχνέψει η καρδιά το βάλσαμό της! Φτάνει να απλώσουμε το χέρι μας και κυρίως τον νου μας και να τις αναζητήσουμε!

Ο θυμόσοφος λαός μας αναφέρει πως χαρά που μοιράζεται διπλασιάζεται και λύπη που μοιράζεται μικραίνει.


 Προτεινόμενη Βιβλιογραφία:

Τσάπο, Ε., Καρασάββα, Σ., Karasavva, S., Νηστικάκη, Α., Nistikaki, A., & Tsapo, E. (2015). Ο ρόλος της κατασκευής εαυτού στην ικανοποίηση από την ζωή και από την συζυγική-συντροφική σχέση.

Reese, E., & Cox, A. (1999). Quality of adult book reading affects children’s emergent literacy. Developmental psychology35(1), 20.

Iso-Ahola, S. E. (1980). The social psychology of leisure and recreation. WC Brown Co. Publishers.

Roe, A. (1956). The psychology of occupations. Wiley publications in the mental health sciences.