Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου Ψυχολόγος
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων
Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών

Επιμέλεια: Πηνελόπη Ζαχαρία
Φιλόλογος


Πώς είναι να «το κάνεις», χωρίς να το νιώθεις;

Πολύ θα ήθελα να καταλάβω πώς τα καταφέρνουν εκείνοι που, ενώ σου πουλάνε έρωτα, δεν νιώθουν το παραμικρό, παρά προσεγγίζουν τη διαδικασία ως μονόπρακτο. Τι να έχουν, άραγε, στο μυαλό τους πέραν του εαυτού τους και της προσωπικής τους στιγμιαίας εκτόνωσης; Ειλικρινά ξεπερνά τη λογική μου, ακόμη και τα όρια της φαντασίας μου… πώς ακριβώς μπορείς να «το κάνεις» με κάποιον, χωρίς να νιώθεις το παραμικρό;

Και καθώς όλο αυτό γίνεται ο κανόνας τη σήμερον εποχή, ακούω εμβρόντητη τον τελευταίο καιρό ποικίλες ερμηνείες… συμφωνώ πως ο έρωτας δεν μπορεί να υπάρχει σε κάθε συνθήκη, ειλικρινά όμως… ούτε αμηχανία; Ένα σκίρτημα; Κάτι, τελοσπάντων;

Το σεξ στο ζωικό βασίλειο είναι ανάγκη… διέψευσέ με, όμως… ακόμη κι εκεί υπάρχει ερωτισμός. Το να σ’ ενδιαφέρει μόνο ο οργασμός ως διαδικασία και η κορύφωση της πράξης, κρύβει μια βαθιά και άνευ προηγουμένου άρνηση. Ακόμη κι αν το προσεγγίσω ενστικτωδώς από πλευράς επιβίωσης, κανένας -μα κανένας όμως- δεν θέλει να πληγωθεί. Κανένας.

Και δεν υπάρχει πιο βέβαιος και εξακριβωμένος τρόπος για να φας τα μούτρα σου και να πληγωθείς, από το να αναπτύξεις συναισθηματική εμπλοκή με κάποιον. Και βάλε φαντασία και δώσε προσδοκίες και νάσου η πραγματικότητα που κάνει την καρδιά σου να σπάσει. Και καθώς σχηματίζεται η άμυνα, εσύ βάζεις την ασπίδα. Λοιπόν, μεγάλε, δεν γουστάρω να νιώσω, ένα κρεβάτι κι έξω από την πόρτα.

«Ναι, καλά», θα πω εγώ. Θα συνεχίσω το μονόλογό μου, αφού παίζω σε άλλο μονόπρακτο. Και σε ξαναρωτώ: Πώς γίνεται να μην αγκαλιάζεις το κορμί; Να μην ανατριχιάζεις όταν σε αγγίζει; Να μη νιώθεις μια σύγχυση και μια ανησυχία για την εξέλιξή του μέχρι την κορύφωση; Να μην τελειώνεις και μόνο που ακούς τη φωνή του; Να μην κοιτάζεις τα μάτια του και να νιώθεις ότι χύνει η ψυχή του; Πώς γίνεται, γαμώτο, να έχεις υπάρξει μέσα σε κάποιον και να σου περνάει εντελώς αδιάφορος;

Ας συμφωνήσουμε σε κάτι. Κάθε συναίσθημα συμβολίζει κάτι. Μετά από έναν έρωτα δυνατό, μπορεί ν’ ακολουθήσουν αποτυχημένες προσπάθειες… όπως και το αντίστροφο. Μετά από μέτριες καταστάσεις, ο έρωτας θα χτυπήσει ξανά… πιο ώριμα, πιο αποφασισμένα. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν με πείθεις πως αυτόματα ακυρώνεται κάθε αμηχανία, άγχος, φόβος, απλή γνήσια καύλα, μέχρι και ο ίδιος ο οργασμός, αν θεωρηθεί ότι πρόκειται για μια κατά το ήμισυ εγκεφαλική διαδικασία… δεν το τρώω, ξέρεις.

Κι αν φοβάσαι… έχε κατά νου πως δεν είναι εύκολο να δίνεσαι και ν’ ανοίγεσαι σε πιθανότητες, χωρίς να ξέρεις εντέλει τι θα σου μείνει. Το συναίσθημα δεν είναι κονσέρβα να το καταναλώνεις κατά βούληση.

Κι αν η πράξη του έρωτα στο μυαλό σου έχει δέσει με την απλή σωματική εκτόνωση, τότε σίγουρα δεν έχεις νιώσει τίποτα σ’ αυτή τη ζωή.


Προτεινόμενη βιβλιογραφία

Κουτσοσίμου Μ. Σαν βουτιά… έτσι ένιωσα