Κείμενο: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Μεγάλωσα, το ξέρω. Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν και δεν πάνε πίσω στον χρόνο, όσο και να το θέλουμε. Μεγάλωσα λοιπόν, μου το αποδεικνύει καθημερινά ο καθρέφτης μου. Τα γκρίζα πλέον μαλλιά που αντικατέστησαν το προηγούμενο λαμπερό έντονο καστανό χρώμα. Το πρόσωπό μου έχει χαραγμένες ρυτίδες που αχνοφαίνονται σε διάσπαρτα σημεία.  Πέρασαν πολλά Χριστούγεννα μέχρι στιγμής. Χριστούγεννα τα οποία είχαν αφήσει αξέχαστες αναμνήσεις στο μυαλό αλλά και άλλα που τα έχω θάψει, συνοδευμένα με πικρές αναμνήσεις.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι ο Άγιος Βασίλης. Όλοι μας περιμέναμε να βρούμε τα δώρα του το πρωί των Χριστουγέννων και προσπαθούσαμε να ξυπνήσουμε όσο πιο νωρίς γίνεται για να κατεβούμε στο σαλόνι. Να ελέγξουμε εάν έχει όντως διαβάσει ο Άγιος Βασίλης το ταπεινό μας γράμμα, αν έχει καταλάβει τα ορνιθοσκαλίσματά μας και εάν όντως ήμασταν φρόνιμα παιδάκια και αξίζαμε το δώρο που του παραγγείλαμε. Εγώ κοίταζα και το αγαπημένο μου φλυτζάνι για να δω αν έχει πιει το γάλα και με μια λοξή ματιά κοίταζα και τα μπισκότα, μετρώντας τα κρυφά να δω εάν έλειπε κανένα.

Τώρα ξέρω πως ο Αη Βασίλης δεν υπάρχει, η μαγεία και η χαρά των γιορτινών ημερών έχουν χαθεί, δεν είναι πλέον τόσο γοητευτικές όσο άλλοτε. Αυτή η μαγεία είναι κάτι που σήμερα μου λείπει τόσο πολύ, είναι ένα από τα ελάχιστα που με κάνουν πλέον να χαμογελώ ξανά, σε τούτες τις σκοτεινές και μοναχικές τελευταίες χρονιές.

Απόψε, παραμονές Χριστουγέννων, κάθομαι κάτω απ’ το χριστουγεννιάτικο δέντρο και ξαναδιαβάζω το γράμμα που σου έχω γράψει. Ναι είναι γελοίο το ξέρω, αλλά δεν με νοιάζει και τόσο, αδιαφορώ… To έχει ανάγκη η ψυχή μου να γίνει ξανά παιδί, το καταλαβαίνεις; Έτσι λοιπόν,  γεμίζω και το ποτήρι με γάλα, αφήνω και λίγα μπισκότα, δικής μου δημιουργίας. Αύριο θα είναι Χριστούγεννα! Μέρα αγάπης και χαράς με την οικογενειακή θαλπωρή να την περιβάλλει! Και ο Άγιος Βασίλης θα έλθει να μου φέρει το δώρο μου, την αγάπη, την αληθινή αγάπη…