Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου Ψυχολόγος
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων
Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών

Επιμέλεια: Πηνελόπη Ζαχαρία
Φιλόλογος


Οι όμορφοι άνθρωποι σίγουρα δεν συμβαίνουν τυχαία.

Είθισται να περνούν διά πυρός και σιδήρου… είναι από… «ουσία» καμωμένοι.

Όταν τέτοιοι άνθρωποι σου τυχαίνουν, λέγεται πως έρχονται ως Άγγελοι στο δρόμο σου… δεν επιθυμώ να σε πείσω για το αντίθετο. Η μοίρα θες, ο Θεός, το σύμπαν, με κάποιον τρόπο κάνουν αισθητή την εμφάνισή τους στη ζωή σου. Αυτοί οι άνθρωποι είναι δίπλα σου για κάποιο λόγο… κυρίως για να ανοίξουν όλα τα παράθυρα της ψυχής σου. Μαζί τους υπάρχει μια έλξη περίεργη. Μια μαγική επικοινωνία… σαν ανοιχτό βιβλίο. Δεν φοβάσαι να τσαλακωθείς… να ανοιχτείς… να κλάψεις ή να εκφραστείς. Μαζί τους δεν φοβάσαι. Νιώθεις ασφαλής. Έρχονται με τη μορφή φίλου ή συντρόφου… Ξέρεις ότι αυτός μπήκε στη ζωή σου για να σε κάνει να θυμηθείς όσα φρόντισαν κάποιοι άλλοι να ξεχάσεις. Για να θυμηθείς πώς είναι να σε αγαπούν και να αγαπάς. Να θυμηθείς ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σου και τι είναι σημαντικό για Εσένα. Αυτοί οι άνθρωποι σπάνια βρίσκονται στο δρόμο σου.

Τώρα.

Ο λόγος που άγγιξα το συγκεκριμένο θέμα, τη δεδομένη χρονική στιγμή, είναι γιατί λέγεται πως κατά την περίοδο των Χριστουγέννων επισκέπτονται τη γη, καθώς οι άνθρωποι και κυρίως τα παιδιά τούς προσελκύουν με τη σκέψη τους και τα συναισθήματα που μοιράζονται τις άγιες ημέρες. Με θυμάμαι, λοιπόν, ως παιδί αυτές τις ημέρες να ζητώ να φτάσουν τα δώρα μου στα παιδιά που δεν έχουν λάβει το δικό τους… με θυμάμαι να δακρύζω κάθε φορά που μου διάβαζαν το παραμύθι για το κοριτσάκι που πέθανε από το κρύο στην προσπάθειά του να ζεσταθεί… με θυμάμαι να νιώθω χαρά στη μετάλλαξη του Αρχιτσιγγούναρου Σκρουτζ με την επίσκεψη του Πνεύματος των Χριστουγέννων… το θέμα άλλωστε δεν είναι η γιορτή, αλλά η στροφή στη συμπόνια και τη γενναιοδωρία. Η ηθική και συναισθηματική μεταστροφή του παράξενου και τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ συμβαίνει μετά τη νυχτερινή επίσκεψη που δέχεται από τον πεθαμένο συνεργάτη του, Τζέικομπ Μάρλεϊ, και τα φαντάσματα των Χριστουγέννων του Παρελθόντος, του Παρόντος και του Μέλλοντος. Μετά από αυτό, τα Χριστούγεννα λούζονται με το ουράνιο φως.

Μπορεί, λοιπόν, να έχουμε την ανάγκη να πιστεύουμε σε κάτι ανώτερο, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει αυτό το ανώτερο. Για τον καθένα μας είναι κάτι διαφορετικό, ενώ ο καθένας μας σίγουρα το αντιλαμβάνεται διαφορετικά.

Πού συγκλίνουν, όμως, επιστήμη και θρησκεία; Στο ότι πρόκειται για μια άλλη μορφή ζωής.

Όσοι ενσαρκώνουν αυτή τη διάσταση εν ζωή, πιστεύεται ότι διατηρούν μεγάλη αγγελική δύναμη. Πολλοί ενσαρκωμένοι άγγελοι λέγεται πως είναι «εισελθόντες», που σημαίνει ότι μπορεί να μη γεννήθηκαν άγγελοι, αλλά κάποιος άγγελος μπήκε στο σώμα τους, όταν η στιγμή ήταν η κατάλληλη. Οι περισσότεροι ενσαρκωμένοι «εισελθόντες» άγγελοι έχουν επίγνωση των πολλαπλών ψυχών τους. Μπορεί να σου φαίνονται περίεργα όλα αυτά, όμως όταν μου ζητήθηκε να γράψω για το συγκεκριμένο θέμα, ένιωσα ότι γνώριζα αρκετά… ωστόσο χρειάστηκε να διαβάσω πολλά περισσότερα, εξαντλώντας τις πηγές, θρησκευτικές και μη. Ιστορίες με Αγγέλους εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε θρησκεία. Και μεταξύ αυτών, σημαντικοί υποστηρικτές επιμένουν ότι ποτέ δεν ενσαρκώνονται, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια κατά βάση άλλων… δεν μπορώ να σε πείσω ούτε για τη μία ούτε για την άλλη συνθήκη… για το λόγο αυτόν επιλέγω να παραθέσω απλά την πληροφορία που έχω συλλέξει, ώστε να επιλέξεις Εσύ για εσένα.

Δεν είναι ανάγκη τα πλάσματα αυτά να είναι ανώτερα, είναι απλά διαφορετικά. Ο άνθρωπος σε σχέση με την κατσαρίδα είναι ανώτερος σε επίπεδο νοημοσύνης, αλλά ο βαθμός θνησιμότητας της κατσαρίδας είναι μεγαλύτερος. Κάτι ανάλογο μπορεί να συμβαίνει και με τους Άλλους.

Σ’ ένα πρώτο επίπεδο, το συλλογικό ασυνείδητο μεταφέρει πληροφορίες. Είναι στο κύτταρό μας αποθηκευμένα κάποια πράγματα και, από τη στιγμή που ανήκουμε όλοι στο ίδιο είδος (ανθρώπινο), είναι φυσικό να έχουμε εμπειρίες και αντιδράσεις κοινές πέραν του τόπου και του χρόνου. Αυτό δεν τις κάνει όλες αληθινές ή όλες ψεύτικες. Ίσως δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να αποκρυπτογραφήσουμε το τι θέλει να πει ο Ποιητής, απλά. Το ανθρώπινο είδος (στο μεγαλύτερο ποσοστό του) δεν μπορεί ακόμα να δουλέψει πάνω από το 5% του εγκεφάλου του. Λογικό είναι, λοιπόν, να μην μπορούμε να εξηγήσουμε όλα τα πράγματα που μας συμβαίνουν, αλλά αυτό που θα ήθελα να προσθέσω είναι ότι οι εμπειρίες κάθε ανθρώπου μπορεί να είναι αληθινές από τη στιγμή που το πιστεύει ο ίδιος. Σημασία έχει το τι βλέπει και το τι νιώθει, όχι αν οι άλλοι συμφωνούν μαζί του για το αν πραγματικά το βλέπει ή το νιώθει, διότι οι άλλοι μπορεί να μην το βλέπουν αλλά όντως να υπάρχει… ό,τι δεν βλέπουμε και νιώθουμε δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει… Να κάνω μία μικρή διόρθωση, γιατί πολύς κόσμος ακούει συνέχεια πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να λειτουργήσει πάνω από το 10% του εγκεφάλου του (ποικίλλει το ποσοστό, σε άλλους μπορεί να είναι μικρότερο κι από 3%, σε άλλους μεγαλύτερο από 10-12%) και αυτό είναι το μισό μέρος της αλήθειας.

Σ’ ένα επόμενο επίπεδο, πιστεύεται πως οι αγγελικά πλασμένοι άνθρωποι είναι τόσο κοντά πνευματικά με τον Δημιουργό, κι έχουν την τάση να είναι πολύ δημιουργικοί. Η επικοινωνία είναι συχνά δύσκολη για εκείνους, γι’ αυτό επιλέγουν διόδους μέσω της μουσικής, της τέχνης ή του γραψίματος. Πολλοί αγγελικοί είναι ευαίσθητοι στο φως, στον ήχο και στο άγγιγμα και μπορούν επίσης να έχουν χαρακτηριστεί και ως παιδιά-κρύσταλλα. Οι Αγγελικοί μπορεί να νιώθουν περιορισμένοι στο ανθρώπινο σώμα τους, κι αυτό είναι ένα από τα μαθήματα που ενσαρκώθηκαν για να μάθουν. Εξαιτίας αυτού, τα όνειρά τους μπορεί να είναι πολύ συχνά εξωσωματικές εμπειρίες, ώστε να μετριάσουν αυτό τον περιορισμό. Συχνά εμφανίζονται σε παράλληλα σύμπαντα, καθώς η ενεργητική τους συχνότητα είναι ελαφρώς διαφορετική. Τείνουν να έχουν κυριολεκτικά ένα πόδι σε δύο κόσμους ή και περισσότερους. Άλλοι πάλι νομίζουν ότι οι ενσαρκωμένοι άγγελοι είναι οι αποκαλούμενοι «εκπεσόντες». Κι αυτό, όμως, δεν είναι αλήθεια. Στον πνευματικό κόσμο, δεν υπάρχει η έννοια του καλού και του κακού. Το κακό είναι μόνο στο μυαλό της ανθρωπότητας και είναι ένα από τα πολλά μαθήματα που καλούμαστε να επωμιστούμε… κι ένα από τα μαθήματα που οι Άγγελοι έχουν ενσαρκωθεί να μάθουν. Τέλος, λέγεται πως στα καθήκοντα των ενσαρκωμένων αγγέλων μπορεί να είναι το να είναι δάσκαλοι, θεραπευτές, σύμβουλοι, παρατηρητές, φύλακες ή οδηγοί… οι περισσότεροι αγγελικοί έχουν δυνατή σύνδεση με έναν ή περισσότερους από τους γνωστούς Αρχαγγέλους.

Ολοκληρώνοντας το τελευταίο κείμενο της χρονιάς… γνωρίζω πια ότι, όταν ζητάμε βοήθεια, απαρνούμαστε την παντοδυναμία μας… πιστεύεται δε ότι ανοίγουμε μια πύλη μέσω της οποίας μπορεί να περάσει το επουράνιο Φως τους και να φτάσει ως εμάς. Όσο πιο γαλήνιος είναι ο ψυχικός μας κόσμος, τόσο καθαρότερη και λεπτομερέστερη θα είναι η εσωτερική επικοινωνία μας. Όταν τα συναισθήματά μας φτάσουν σε έναν υψηλό βαθμό ηρεμίας και γαλήνης, μοιάζουν σαν μια κρυστάλλινη αρυτίδωτη λίμνη, σαν ένα λείο καθρέφτη, επιτρέποντας τη διέλευση πληροφοριών με τη μικρότερη δυνατή διαστρέβλωση. Γι’ αυτό, θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε την ικανότητα «να συντονιζόμαστε» μαζί τους αποσυρόμενοι από τις εξωτερικές αισθήσεις και στρέφοντας την προσοχή μας στις εσωτερικές. Πρόκειται για μια ειδική κατάσταση, όπου η καρδιά μας ανοίγει και μπορούμε να συλλάβουμε με εσωτερικό και διαισθητικό τρόπο τον κόσμο που βρίσκεται πέρα από το φάσμα των εξωτερικών αισθήσεων. Στην πραγματικότητα, με τον ουράνιο κόσμο συντονιζόμαστε μέσω της καρδιάς μας κι όχι με το νου μας.

«Εδώ οι άνθρωποι δεν νιώθουν τα Χριστούγεννα. Παρατήρησα ότι φορούν τα ρούχα της δουλειάς τους και η προσέλευσή τους στην εκκλησία είναι μικρότερη από τις Κυριακές. Αυτό φαίνεται να συμβαίνει όχι μόνο εδώ, αλλά σε ολόκληρη τη χώρα. Ο λαός έχει ξεχάσει τις μεγάλες χριστιανικές γιορτές, και μαζί τους τα σημαντικά γεγονότα που αυτές σηματοδοτούν. Οι παπικοί τρόποι μπορεί να είναι πολύ κακοί, αλλά τουλάχιστον δίνουν τις βάσεις της πίστης και της σωτηρίας», έγραφε ο William John Butler στους ενορίτες στο Hertfordshire εν έτει 1844… σήμερα, δεν απέχουμε πολύ από εκείνη τη διατύπωση… το ψέμα και η υποκρισία είναι διάχυτα στην εποχή και την κοινωνία μας, και σίγουρα δεν μπορούμε να περιμένουμε από τον όποιον άλλο να μη φερθεί άσχημα, ύπουλα ή κουτοπόνηρα… αν δεν ξέρει πώς είναι το αλλιώς… Στη συνειδητοποίηση αυτή, είναι η στιγμή που νιώθω ότι καλώς είναι έτσι καμωμένα όλα, για να αναδεικνύονται οι εξαιρέσεις… όλα όσα ισοπεδώνονται στο βωμό της εικονικής ζωής… γνωρίζω πια πως όλων μας το κορμί είναι φτιαγμένο από λάσπη, μερικών όμως φανερώνεται πως είναι και η Ψυχή…

«…κάποιοι λένε πως ο κόσμος θα τελειώσει στη φωτιά… κάποιοι λένε στον πάγο…

απ’ όση στη ζωή ένιωσα πεθυμιά, τάσσομαι εγώ μ’ αυτούς που θέλουν τη φωτιά…»

Μεγαλώνοντας, συνειδητοποιώ ότι οι άνθρωποι κάνουν τη διαφορά… όχι τα δώρα.

Όσο μεγαλώνεις, όλο και μικραίνει η χριστουγεννιάτικη λίστα δώρων, γιατί όλα αυτά που επιθυμείς δεν αγοράζονται πια.

Χριστούγεννα είναι… το Μαζί… ακόμη και για εκείνους που δεν είναι πλέον εν ζωή.

Νιώθω πλέον ότι η ανταλλαγή της άδολης αγάπης είναι το αγαπημένο παιχνίδι των Αγγέλων.

… υπάρχουν σε μια διαφορετική δονητική συχνότητα από αυτή των ανθρώπων, και συνεπώς δεν μπορείς να τους δεις, αλλά να νιώσεις την ύπαρξή τους γύρω σου.

… έχουν τον τρόπο να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και δεν χρειάζεται να είσαι βαθιά θρησκευόμενος ή να έχεις μια δυνατή θρησκευτική πίστη ώστε να νιώσεις.

Μέρες που είναι… μη διστάσετε να νιώσετε το πνεύμα των Χριστουγέννων.

Αν σας επισκεφθεί, σίγουρα κάποιος λόγος υπάρχει… και μία ευχή με πολλή αγάπη.

Η προσοχή να μην πληγωθεί ο Άλλος, είναι η πιο όμορφη και λιτή μορφή σεβασμού.

Καλά Χριστούγεννα με Υγεία και Αγάπη στη Ζωή σας.

 

Υ.Γ. Το κείμενο το αφιερώνω σ’ Εκείνη που με οδήγησε εδώ… στη συγγραφή του.


Προτεινόμενη βιβλιογραφία

Βάις Μπράιαν (2005). Πολλές ζωές, πολλοί δάσκαλοι. Εκδόσεις Καστανιώτη.

Κουτσοσίμου Μ. Εκεί που η παιδική ανάμνηση βρίσκει το σχήμα της…