Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου Ψυχολόγος
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων
Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών

Επιμέλεια: Πηνελόπη Ζαχαρία
Φιλόλογος


Άλλη μία συνεδρία Μαζί Του… η 3η του κατά σειρά επίσκεψη.

Κυριακή 31/12/2017, ώρα 10.00 μ.μ., δεν είχε άλλο χρόνο.

Με είχε ενημερώσει ότι μπορούσε μόνο το βράδυ… αργά.

… λίγο πριν ξεκινήσει για το έργο του… να μοιράσει χαρά.

Ψυχοθεραπεύτρια: Καλώς τον μου…  σε περίμενα! Είχες καλό ταξίδι;

Αη Βασίλης: Όλα υπό έλεγχο… παντός καιρού, άλλωστε… αστειεύομαι…

Ψυχοθεραπεύτρια: Διακρίνω μια ένταση στη φωνή σου… πέρασε μέσα, θα μου τα πεις. Χρειάζεσαι κάτι για να χαλαρώσεις, ένα ζεστό τσάι μήπως;

Αη Βασίλης: Μπορώ να έχω ένα κονιάκ; Επιτρέπεται;

Ψυχοθεραπεύτρια: (χαμογελώ… καταλάβαινα ότι είχε πάρει αποφάσεις) Φυσικά και μπορείς… κάθισε, έρχομαι σε λιγάκι.

Βάζοντας το ποτό του, συνειδητοποίησα ότι η συνεδρία μας είναι η τελευταία της χρονιάς που φεύγει… ομολογουμένως μια δύσκολη κι εξαντλητική περίοδος… τα είχε σχεδόν όλα… ανατρεπτική πέραν της φαντασίας μου. Σίγουρα θα χρειαζόμουν κι εγώ ένα κονιάκ… αλλά θα το απολάμβανα μόλις ολοκλήρωνα το έργο μου. Επέστρεψα στο γραφείο και τον είδα να έχει πάρει θέση στην κουνιστή πολυθρόνα… ήταν έτοιμος και σίγουρα δεν έδειχνε χαλαρός.

Κάθισα απέναντί του.

Καθώς έπινε την πρώτη γουλιά, σκέφτηκα την τελευταία του φράση, πέρυσι, τέτοια εποχή…

«Θέλω… », είπε.

Τον κοίταξα και περίμενα τη γουλιά εκείνη που θα του επέτρεπε να ξαναβρεί την ανάσα του.

Αη Βασίλης: Πέρασα το βράδυ στην εντατική. Είχα αρρυθμίες, υπέθεσα λόγω του επικείμενου ταξιδιού μου… τα τελευταία χρόνια μού συμβαίνει αρκετά συχνά… πολλή κούραση. Αυτή τη φορά, όμως, δεν σταματούσαν και οι γιατροί προτίμησαν να μην το διακινδυνεύσουν. Σ’ ευχαριστώ που με δέχτηκες τόσο αργά, καταλαβαίνω ότι χρειάζεται κι εσύ να ξεκουραστείς.

Ψυχοθεραπεύτρια: (τον κοίταξα ακριβώς στο κέντρο των ματιών του… σκέφτηκα ότι έχει αλλάξει από την τελευταία μας επίσκεψη… τι του είχε συμβεί, όμως… τις σκέψεις μου διέκοψε η φωνή του)…

Αη Βασίλης: Κοιμήθηκα στο πλάι για να μαζεύω τις ανάσες που γλιστρούσαν από τα σκεπάσματα προς το ταβάνι.

Ψυχοθεραπεύτρια: Νιώθω την έντασή σου…

Αη Βασίλης: Είχα επεισόδια άπνοιας πάλι. Εγώ, πάλι, δεν το καταλαβαίνω. Έκαναν ό,τι μπορούσαν, μου είπαν. Μπορούσαν λίγα.

Ψυχοθεραπεύτρια: Υπάρχει κάποια οργανική αιτία;

Αη Βασίλης: Όχι. Δεν βρίσκουν κάτι. Οι εξετάσεις δεν έδειξαν τίποτα… για μία ακόμη φορά.

Ψυχοθεραπεύτρια: Θυμάσαι τι έκανες λίγο πριν οδηγηθείς στο νοσοκομείο;

Αη Βασίλης: Ετοιμαζόμουν για το ταξίδι μου εδώ. Έκανα διάφορες σκέψεις… το μυαλό μου έκανε παιχνίδια… τίποτα δεν είναι πιο πραγματικό για όλους μας από τον χρόνο που περνάει. Τα χρόνια που φεύγουν, οι στιγμές του παρελθόντος, όλα αυτά που ζήσαμε, ο εαυτός μας και οι γύρω μας που γερνάνε, το παρόν μας, τα χρόνια που έρχονται, το μέλλον, οι φόβοι μας, τα όμορφα που ελπίζουμε να ζήσουμε.

Όλα ξεκινούν σε μία στιγμή. Οποιαδήποτε μέρα της ζωής. Όταν δεν το περιμένεις.

… ήπιε μία γουλιά ακόμη… πήρε μια βαθιά ανάσα και συνέχισε.

Σαν να είχε χαθεί ο χρόνος και να είχα βάλει ένα ρολόι στη θέση της καρδιάς.

Ξαφνικά, χάθηκαν όλα μονομιάς… όλα όμως… όταν θυμήθηκα την αληθινή ώρα.

Πού την ξετρύπωσα, άραγε; Ξεχασμένη… την είχα μέσα μου καιρό.

Υποτονικά χαμένη, ανάμεσα σε άλλα όργανα που θέλουν να της μοιάσουν.

Γιατί να χτυπήσει τώρα αληθινά;

Ο χρόνος που μετράει σε λίγο δεν θα είναι εδώ…

Θα τον φάω ή θα με φάει, αυτά είχα να σου πω.

 Την ετοίμασα. Τη λίστα που μου ζήτησες… την ετοίμασα.

Ψυχοθεραπεύτρια:χαίρομαι που ολοκλήρωσες τη διαδικασία.

Αη Βασίλης: Παιδεύτηκα αρκετά να νιώσω τι μου αναλογεί και πόσο πλήρωσα το τίμημα… στα σίγουρα είχα μπερδευτεί.

Ψυχοθεραπεύτρια: Πώς το εννοείς αυτό;

Αη Βασίλης: Το απόλυτο ξενέρωμα. Κοίτα γύρω σου. Υποκρισία κι Άγιος ο Θεός. Οι άνθρωποι δεν ζουν τις επιλογές τους… οι επιλογές τους… τους ζουν. Τους γλεντούν, για την ακρίβεια. Δήθεν θέλουν. Γράφουν, θέλουν… Έχουν μάθει να ζητάνε και να παίρνουν. Κι όταν πρέπει να δώσουν, προτιμούν να δημιουργούν υποκατάστατα, για να νιώθουν ότι έχουν τον έλεγχο… ξεγελώντας τα πάθη και τις αδυναμίες τους, με ψεύτικα είδωλα… άσκοπες υποσχέσεις… άκυρα άλλοθι… δανεικά κι αγύριστα.

Ψυχοθεραπεύτρια: Θέλεις να γίνεις πιο συγκεκριμένος;

Αη Βασίλης: Όταν ζητάς, οφείλεις να γνωρίζεις ότι υπάρχει και το αντίτιμο.

Ψυχοθεραπεύτρια: Του κόστους, εννοείς.

Αη Βασίλης: Ακριβώς αυτό εννοώ. Πού γράφει ότι τα κάνω όλα και συμφέρω; Πώς κοστολογείται ότι το να δίνεις δεν συνάδει με το τι παίρνεις; Φεύγοντας από εδώ την προηγούμενη φορά, συνειδητοποίησα ότι κοστίζει πολύ, γαμώτο, το να είσαι αληθινός τελικά. Μέσα στη λίστα που μου ζήτησες, ένιωσα πολλή ένταση. Σκέφτηκα πως υπήρχε λόγος που είχα φέρει τον εαυτό μου μέχρι εδώ. Τόσον καιρό ασχολιόμουν με τις επιθυμίες και τις ανάγκες των άλλων, παραγκωνίζοντας τις δικές μου. Μεγάλο λάθος, ομολογώ. Τόσον καιρό, ούτε ένας δεν σκέφτηκε ότι στα γράμματα που μου στέλνει δεν χρειάζεται να ζητήσει τίποτα, το παραμικρό.

Ψυχοθεραπεύτρια: … με τα ψιλά γράμματα ποιος ασχολείται

Κάρφωσε το βλέμμα του επάνω μου, ξαφνικά… ένιωθα την έντασή του και καταλάβαινα πως από τον τόνο του είχε αδειάσει… πονούσα που τον ένιωθα έτσι… γνώριζα, όμως, ακριβώς για τι πράγμα μιλούσε.

Αη Βασίλης: Ψιλά γράμματα… καλό… δεν το είχα σκεφτεί έτσι.

Ψυχοθεραπεύτρια: Συνέχισε, σε παρακαλώ… είναι πολύτιμος ο χρόνος σου.

Αη Βασίλης: Άργησα να το συνειδητοποιήσω. Ό,τι υπάρχει στη λίστα μου, δεν υπάρχει στον κόσμο τούτο. Σκληρή η αλήθεια, αλλά εκτίμησα τη διαφορά… έπαψε πλέον να με πονά. Κι αν δεν μπορώ να το εντοπίσω ή να το ανακαλύψω, οφείλω να το πάρω απόφαση. Ανήκω σε άλλη εποχή. Σε προκαλώ. Εσύ έκανες τη λίστα σου;

Ψυχοθεραπεύτρια: … την έκανα… αυτή ήταν η συμφωνία μας, σ’ ευχαριστώ που το θυμάσαι.

Αη Βασίλης: Φυσικά και το θυμάμαι… Δεν σου κρύβω ότι ανυπομονούσα να δω τα δικά σου θέλω… να δω και να ακούσω το «μέσα» του ανθρώπου που στέκεται δίπλα μου στα δύσκολα. Τι σκεφτόσουν όταν όλα σου φανερώθηκαν πια;

Ψυχοθεραπεύτρια: Τι μου αξίζει πια… αυτό σκεφτόμουν, καθώς έγραφα. Θέλεις να μου ολοκληρώσεις τη σκέψη σου, πριν προχωρήσουμε;

Αη Βασίλης: Συνειδητοποιώ πια ότι δεν μπορώ να είμαι κομμάτι…

… ενός κόσμου όπου άντρες και γυναίκες προσεγγίζουν ο ένας τον άλλον ως αξεσουάρ, παίρνοντας ό,τι είναι πολύτιμο γι’ αυτούς, ενώ εκ προοιμίου πλασάρονται τοιουτοτρόπως, μέχρι να κερδίσουν μία θέση στη βιτρίνα.

… σ’ έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει η έννοια της τιμής και της αξιοπρέπειας, κι όπου κάποιος δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτές όταν λέει «υπόσχομαι» κι «έχεις το λόγο μου».

… εκεί όπου οι γυναίκες δεν θέλουν παιδιά και οι άντρες δεν ανήκουν στην οικογένεια που δημιουργούν, γιατί απλά εκπλήρωσαν το σκοπό τους.

… εκεί όπου τα κορόιδα πιστεύουν ότι είναι επιτυχημένα πίσω από το τιμόνι των αυτοκινήτων των πατεράδων τους κι ότι με τα λεφτά τα κάνουν όλα.

… όπου τα αγόρια σπαταλάνε τα χρήματα των γονιών τους στα κλαμπ, πιθηκίζοντας πρωτόγονους ήχους, και τα κορίτσια τούς ερωτεύονται γι’ αυτό.

… όπου καθείς αναληθώς δηλώνει ότι πιστεύει στο Θεό, με ένα ποτήρι αλκοόλ στα χέρια του και την έλλειψη κάθε κατανόησης κι ενημερότητας για τη θρησκεία του.

… όπου ξέχασαν το χρώμα της αγάπης κι απλά ψάχνονται όλοι τους για τον «καλύτερο» και βολικότερο σύντροφο μέσω διαδικτύου.

… όπου διορθώνουν κάθε θόρυβο στο αυτοκίνητό τους, κάνοντας οικονομία σε χρήματα και χρόνο. Μοιάζουν τόσο φτωχοί, που μπορούν να κρυφτούν μόνο πίσω από ένα ακριβό αμάξι.

… όπου οι άντρες και οι γυναίκες δεν είναι εδώ και καιρό αναγνωρίσιμοι και όλο αυτό ονομάζεται «ελευθερία επιλογής», αλλά αυτοί που επιλέγουν ένα διαφορετικό μονοπάτι είναι στιγματισμένοι ως καθυστερημένοι δεσπότες.

Ομολογώ ότι όσο και να με δυσκόλεψε η άσκηση με τη λίστα, μου έκανε συνάμα καλό.

Κατάφερα να δω τι δεν θέλω πια… καιρός του ήταν.

Τι δεν μου ταιριάζει, τι μου είναι περιττό και δεν θα επιτρέψω πια.

Θα μου πεις, δεν γνώριζα από πριν την Αλήθεια μου;

Φυσικά και τη γνώριζα, πώς έφτασα άλλωστε ως εδώ…

Τη δυναμική της δεν ήθελα να παραδεχτώ.

Αποφάσισα, λοιπόν, να επιλέξω το μονοπάτι μου συνειδητά πια.

Είναι κρίμα που δεν βρήκα παρόμοια κατανόηση στους ανθρώπους εκείνους που ευχόμουν να τη βρω περισσότερο.

Να διαβάσω τι έχω γράψει; Και, σε παρακαλώ, μίλησε τις σκέψεις σου, το έχω ανάγκη.

Είμαστε ΜΑΖΙ σ’ αυτό το ταξίδι.

Ψυχοθεραπεύτρια: Σύμφωνοι.

Η Λίστα με τα ΘΕΛΩ ΜΟΥ… ξεκίνησε πρώτος.

Αη Βασίλης: Θέλω Αλήθειες… ξεκάθαρες κουβέντες, όχι μεσάζοντες.

Ψυχοθεραπεύτρια: Μου μιλάς για αξίες;

Αη Βασίλης: Ναι. Εύθραυστες αξίες που έχουν παραγκωνιστεί… όπως όταν μέσα στον πανικό της ημέρας θαυμάζεις μια πεταλούδα που περνά από μπροστά σου. Το ότι δεν την αγγίζεις δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να την παρατηρήσεις. Θέλω, λοιπόν, να κοιτάζω την ψυχή μου και να την αγγίζω με την ίδια ευαισθησία και αγνότητα, όπως δεν το ‘χει κάνει κανείς μέχρι τώρα. Κι αν δεν μπορούν οι άλλοι ή δεν θέλουν να μάθουν πώς γίνεται ή πώς πρέπει να γίνεται στη δική μου ψυχή, θα πληρώσουν το τίμημα… να μη μ’ έχουν στη ζωή τους… πολύ απλό.

Ψυχοθεραπεύτρια: Ευγένεια ψυχής δίχως άλλο. Αυτός ο αυθορμητισμός και η αγνότητα που διεκδικείς, όμως, υπάρχει μόνο στις παιδικές ψυχές…

Αη Βασίλης: Μα, όλοι υπήρξαμε παιδιά κάποτε… κι αν μεγαλώσαμε απότομα και ξεχάσαμε πώς είναι, οφείλουμε να ξυπνήσουμε πριν να είναι πια αργά.

Ψυχοθεραπεύτρια: Χαρά και γέλιο, λοιπόν… άδολη αγάπη… πόσο λείπει σήμερα από τους ανθρώπους αυτό… να γύριζαν το χρόνο πίσω… για συνέχισε.

Αη Βασίλης: Ακριβώς. Θέλω ν’ ακούω το χρόνο που με ταξίδεψε μέχρι εδώ.

Ψυχοθεραπεύτρια: Τα πράγματα με τ’ όνομά τους, δηλαδή… αυτό εννοείς; Στην εμπειρία και τον πόνο… στα απωθημένα και τα ανομολόγητα… στις θυσίες που έχεις κάνει, ό,τι έχεις επωμιστεί κι ό,τι έχεις αποχωριστεί, ό,τι χρειάστηκε να εγκαταλείψεις, καθώς σου πρόσθετε βάρος καθ’ οδόν στη διαδρομή;

Αη Βασίλης: Ναι… αυτό εννοώ… σ’ ευχαριστώ που με συμπληρώνεις. Θέλω να νιώσω την ταχύτητα που μπήκα κόντρα στις επιλογές μου για να σώσω ό,τι οφείλω σ’ Εμένα.

Ψυχοθεραπεύτρια: Μαθήματα Ζωής, λοιπόν, σε πλήρη εφαρμογή… μ’ αρέσει(ς).

Αη Βασίλης: Σ’ ευχαριστώ. Θέλω να παίρνει ο καθένας ό,τι του αξίζει.

Ψυχοθεραπεύτρια: Στο μυαλό μου είσαι…

Αη Βασίλης: Θέλω να ονειρεύομαι όπως παλιά… Να βρουν όλοι οι άνθρωποι να πιστέψουν σε κάτι δικό τους… κουράστηκα και βαρέθηκα με τις απομιμήσεις… κάπου θα υπάρχει το πρωτότυπο… όπως είμαστε Εγώ κι Εσύ.

Ψυχοθεραπεύτρια: Βλέμμα καθαρό, λοιπόν, χωρίς σκοτάδια… τρέχεις μακριά από κάτι που δεν θέλεις ή από κάτι που φοβάσαι ότι θέλεις;

Αη Βασίλης: Έχω καταλήξει πια… να ψάχνεις ό,τι σε ψάχνει… κι αν θέλεις να παίξουμε, πρέπει να αποφασίσουμε τρία πράγματα: τους κανόνες του παιχνιδιού, το στοίχημα και τη διάρκεια. Ο κύκλος πλέον θα κλείνει χωρίς κατάλοιπα.

Ψυχοθεραπεύτρια: Λεπτομέρειες, λοιπόν, που κάνουν τη διαφορά.

Αη Βασίλης: Θέλω… να κερδίζω καθημερινά, ακόμη κι όταν «χάνω» έδαφος.

Ψυχοθεραπεύτρια: Με ή χωρίς συμβιβασμούς;

Αη Βασίλης: Χωρίς συμβιβασμούς… αρκετό νερό έχω βάλει στο κρασί μου. Θέλω τον προορισμό, το σκοπό, το νόημα και το λογαριασμό…

Ψυχοθεραπεύτρια: Όλο το πακέτο, λοιπόν… για κάτι λιγότερο ας μην μπούμε στον κόπο…

Αη Βασίλης: Θέλω να μοιραστώ μαζί σου κάτι ακόμη. Μαζί σου ένιωσα ΠΑΡΩΝ… ότι έχω αρκετούς λόγους για να είμαι ευτυχισμένος. Προσπέρασα ανθρώπους που δεν άξιζαν, δοκίμασα τα όριά μου, παραδέχτηκα τα λάθη μου… με συγχώρεσα.

Κι αν φεύγει αυτός ο χρόνος, αυτό που βαθύτερα επιθυμεί η ώρα,

είναι να γίνει στιγμή, όπως αυτή η τόσο δα ελάχιστη, πριν από ένα φιλί.

Ήρθε η ώρα να ολοκληρώσουμε για μία ακόμη φορά.

Στο κλείσιμο μου έκανε μια μεγάλη αγκαλιά…

Ένιωθα ότι ήρθε για Εμένα αυτή τη φορά.

Εκείνος κι Εγώ, σου ευχόμαστε το 2018

ό,τι σου αξίζει.


Προτεινόμενη βιβλιογραφία

Κουτσοσίμου Μ. Ο Αη-Βασίλης… ψυχαναλύεται

Κουτσοσίμου Μ. Θέλω… μου είπε ο Αη-Βασίλης

Κουτσοσίμου Μ. Να ψάχνεις ό,τι σε ψάχνει

Κουτσοσίμου Μ. Τρέχεις μακριά από κάτι που δεν θέλεις ή από κάτι που φοβάσαι ότι θέλεις;