Κείμενο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Αγκαλιάζουν το είναι μου συθέμελα, βασανιστικά, λες και δεν τις ορίζει το μυαλό μου˙ H κάθε μου ιδέα έννοια, φροντίδα.

Περιτριγυρίζουν το κάθε μου βήμα, το κάθε μου αποτύπωμα, σα να θέλουν να μην είναι ποτέ ανέπαφο κι ανέγγιχτο απ’ τη δική του οντότητα και πραγματικότητα.

Τα συνονθυλευμένα μαντάτα έχουν ξεδιαλύνει και ο τόπος ξεκάθαρος πεντακάθαρης αφής και πτυχής, ύλης και ουσίας, συνδράμει και διαδραματίζει το δικό του ρόλο, τη δική του θητεία, αλλά ποτέ θυσία εις όνομα, εις το βωμό της αισχροκέρδειας της ίνας.

Αυτή που διαπερνά το κάθε μας κύτταρο στοιβάζοντας τα χιλιάδες μύρια όσα μηνύματα στο κέντρα ελέγχου της και διεξόδων προβληματικών ή μη καταστάσεων, αντιστάσεων αλλά κυρίως εσωτερικών διαμαχών και περιπλεκόμενων γιατί και διότι.

Στροβιλίζουν ατάραχες το είναι μου, συνεπαίρνοντας και κάθε μου εγκεφαλικό κύτταρο, κάθε τμήμα τέτοιο ελέγχου του εγκεφάλου μου που δύναται πλέον να διαμαρτυρηθεί κατά της εξουσίας της ανέντιμης και της αγόγγυστης, κατά του ίδιου μου του εσωστρεφή χαρακτήρα ή και εξωστρεφούς πλάνης και αποπλάνησής του.

Τώρα πια όχι˙ Τα πάντα είναι διάφανα, διαύγεια και καθαρότητα σε τοπία, χρηματιστήρια όχι οικονομικά, αλλά επενδύσεων ψυχής και σώματος, με αποτελεσματικά και όχι πάντα δαπανηρά σε χρόνο κατασκευών παρασκευάσματα, υποκατάστατα, αλλά ατόφια, γνήσια, στέρεα και ποτέ υλιστικά παραδιδόμενα και προδομένα από μας τους ίδιους, τους τάχα πρωταγωνιστές της ζωής μας, αλλά κομπάρσους της καθημερινότητάς μας.

Καρικατούρες και παρωδίες στιγμών, αρκετών προσμετρήσιμων αγαθών και υλικών αναγκών. Ίσως και να συμβαίνει, αλλά πάντα θα πρέπει ατάραχα και συνειδητά να πλεύσουμε εκείνες τις πορείες και να χαράξουμε εκείνες τις ρότες που δε θα καταδικάσουν, αλλά θα εκδικάσουν τις υποθέσεις και θα θέσουν τις προϋποθέσεις, ώστε αναγκαία και απαραίτητα να λάβουν ό,τι τους αρμόζει και τους αξίζει.

Τότε και μόνο τότε θα ησυχάσουν, θα κατευναστούν εκείνα τα πλήθη οργής, βίαιης, αποτρόπαιας ίσως συμπεριφοράς, αλλά πιο πολύ εκείνης της εκδίκησης εκ Θεού,γενομένης και προσλαμβάνουσες συνιστώσες καθ’ αυτής αληθινής και έντιμης δικαιοσύνης εκ των Άνωθεν Στρωμάτων επιβολής και επιταγής θείας νεμέσεως και συμβολής.