Κείμενο: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Μέρες ξημέρωσαν, πολλές μέρες. Ατέλειωτα τα κτυπήματα του ξυπνητηριού, ατέλειωτοι πονοκέφαλοι για τα ασταμάτητα κτυπήματα του ρολογιού που βαράνε στο κεφάλι. Ξέρεις πως σε περιμένει μια δύσκολη μέρα. Με ατέλειωτες υποχρεώσεις, με ατέλειωτη δουλειά να ολοκληρώσεις μέχρι το τέλος της ημέρας. Έχεις την εντύπωση ότι αυτές οι μέρες είναι τόσο μεγάλες, αλλά στο τέλος διαπιστώνεις ότι δεν προλαβαίνεις να κάνεις τίποτα. Πέραν από τις πολυάριθμές σου υποχρεώσεις, τα καθήκοντά σου, δεν έχεις τον χρόνο, αλλά και να τον είχες δεν έχεις ούτε την διάθεση για να ζήσεις. Να ζήσεις ρουφώντας τον ελεύθερό σου χρόνο για να κάνεις κάτι που εσύ τόσο θέλεις. Με ευχαρίστηση. Διότι δίχως ευχαρίστηση τίποτα δεν αξίζει.  Στην ουσία οι μέρες είναι μικρές, περνάνε τόσο γρήγορα, δεν τις προλαβαίνεις, δεν μπορείς να τις αρπάξεις…

Μέρες ξημέρωσαν, μα δύσκολα πέρασαν… Είναι απίστευτο το ότι στην αρχή της χρονιάς, κρατάς το νέο σου σημειωματάριο, με ολόκληρες 365 μέρες για να τις ζήσεις και στο τέλος αυτές οι σελίδες, γεμίζουν υποχρεώσεις και ατέλειωτα καθήκοντα.

Τουλάχιστον, την Κυριακή κράτησέ την. Μέρα ανάπαυσης. Ξύπνα νωρίς και άδραξε την μέρα, εάν το επιτρέπουν οι δικές σου υποχρεώσεις. Ζήσε μαζί με τα δικά σου άτομα. Βγες στην φύση, δες και απόλαυσε την ημέρα σου. Κάνε ό,τι θες, φτάνει να χαρείς και να πάρεις δύναμη να συνεχίσεις και να αντέξεις την υπόλοιπη γεμάτη βδομάδα!