Κείμενο: Νίκος Βαρδάκας

Επιμέλεια: Χαρούλα Ξανθοπούλου

Φιλόλογος


Νέοι που οι μέρες τους περνάνε αδιάφορα και

οι νύχτες σκαρφαλώνουν στα παράθυρα των

αδιεξόδων τους.

Νέοι χωρίς μέλλον, που συγκρούονται με τα θέλω

τους αδειάζοντας από ελπίδα και παραδίδουν τα

κάστρα τους.

Νέοι που αγαπούν την μοναξιά, που λυτρώνονται

με αγχωμένο σέξ και ζητάνε τα χρόνια τους να

γυρίσουν ξανά.

Αλίμονο σε εκείνους που γερνάνε μέρα την μέρα

δίχως να έχουνε γελάσει και πιστέψει σε ένα τρυφερό

νεύμα.

Αλίμονο στα ψέματα που δεν έχουν πατέρα, είναι νόθο

παιδί με μία μητέρα.

Αλίμονο στην πόλη που τσακίζει η ομορφιά της, ως πόρνη

αυτή με έκανε άντρα.

Νέοι αλίμονο τα λόγια μου έχουν αδειάσει από ζωντάνια και

δύναμη κοντεύω στην έσχατη στάση.