Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Ψυχολόγος

Επιμέλεια: Αρχοντία Νασιρίδου
Φοιτήτρια Ψυχολογίας


Αγοράζεις κι εξαγοράζεις υπηρεσίες, συνδιαλλαγές, αλλά τη ψυχή ποτέ.

Αυτή είναι ακριβοθώρητη και ανεκτίμητης αξίας.

Δεν επιτρέπεται να την αγγίζεις με χρήματα, με οικονομικά οφέλη, αλλά κυρίως δεν επιτρέπεται να την πλησιάζεις εποφθαλμιώντας σε εκείνα τα κομμάτια, σε εκείνα τα μερίδια της ψυχής που θα ισορροπήσουν κατά κάποιο τρόπο μια ηρεμία παροχής αγαθών, ένα όχι εκφοβισμό παραδοχής της μη οικονομικής δραστηριοποίησης σε θέματα. Και υπηρεσίες τέτοιες, που να φανεί η αδυναμία όχι μόνο της είσπραξής τους, αλλά και η αδυναμία παροχής υπηρεσιών που θα καταστούν υπεύθυνες για τη μετέπειτα εξέλιξη των παιδιών μας, των σπλάχνων μας, όπου επιδεικτικά και ανώριμα, οικτρά και ποταπά, χειρίζεσαι και διαχειρίζεσαι άσπλαχνε εσύ, φερόμενε γονιέ, επιδεικνύοντας την ισχύ σου και τη δύναμή σου στηριζόμενος στα οικονομικά βάθρα, που δεν κατέκτησες με κόπο και ιδρώτα μόνο, αλλά και με μια συμβολή και συμβουλή άλλου, που αιματηρά δέχεται τη δική σου την ποινή, την άδικη και ανώφελη εκ μέρους σου, που όμως αιμορραγείς και  σταλάζει απόρριψη και αίμα η καρδιά ενός μικρού ή μεγάλου παιδιού.

Τα παιδιά είτε ανώριμα είτε ώριμα καλούνται να υποδυθούν ρόλους μακριά απ’ τη δική τους πραγματικότητα, τη δική τους οντότητα, που όμως κάποιοι ανώριμοι και ανίκανοι γονείς θέτουν αυτά προ των δικών τους ανεύθυνων και ανίκανων πράξεων ή καταστάσεων.

Τώρα τα δύσκολα ήρθαν και καλούνται αυτοί να τα διεκπεραιώσουν, αλλά ποιοι;

Τα χρόνια τους σημαδεύτηκαν από διάφορες ανώφελες και απερίσκεπτες σκέψεις κι αποφάσεις, ώστε καταναλώθηκαν και αναλώθηκαν σε ακραίες φάσεις και σε τερατουργηματικές εκφάνσεις αυτών, κι ώστε να δηλώνουν ανυπαρξία, αδυναμία παρουσίας, απουσία παντοτινή και άρρητα συνδεδεμένη με μακροχρόνιες και σατανικές όχι μόνο συμπτώσεις αλλά και παραπτώματα πάνω σε ζωντανά ήδη πτώματα, θύματα της τρανής επιδεικτικής και ποτέ εναλλακτικής, αλλά πάντα μόνιμης και ποτέ προσωρινής διαπραγμάτευσής τους όχι με τις ζωές τους αλλά με τις ψυχές τους που δρουν, αντιδρούν, καθηλώνουν και ορίζουν και καθορίζουν το μέλλον τους, σαθρό και σάπιο, δυσανάλογο των προσδοκιών τους και των αποτυπωμάτων μιας δήθεν τάχα ευτυχίας.

Σπαρμένα και καλλιεργημένα εδάφη αδιαφορίας, ανεμελιάς και κυρίως αχαριστίας σε εκείνα τα φερόμενα μέλη, που ίσως και κάποια στιγμή να ’ταν ένα κομμάτι, ένα μέρος της ψυχής τους. Ίσως  να αποτελούσαν κομμάτι από τη σάρκα και το αίμα τους, μα το ξέχασαν, το παραμέρισαν, το αμέλησαν.

Δεινοί δυνάστες ενός κατατρεγμένου εγώ που ελλοχεύει κινδύνους και διαμαρτυρίες του είναι μιας άλλης ψυχής, μιας άλλης υπόστασης που επιμελούνταν και ασχολούνταν, που ενδιαφέρονταν και φέρονταν πότε κόσμια και πότε όχι. Διότι οι ψυχές διαστέλλονται και καταστέλλονται ταυτόχρονα από θετικά κι αρνητικά στοιχεία, από ορμές και παρορμήσεις σύμφωνα με το τι εκπέμπει και παραπέμπει η άλλη ψυχή, η άλλη μικρότητα του είναι της και της αντιπαλότητάς της με συμπλέγματα της κατωτερότητας του, παρά μιας ανωτερότητας που θα έπρεπε να το κρίνει και να το διακρίνει μέσα από τις όλες του προσπάθειες και επιδιώξεις.

Παραμένει ένας στυγνός εγκληματίας ψυχών που καταλαμβάνει τα κενά των ψυχών τους, και που είναι ο ίδιος ή η ίδια η γενεσιουργός αιτία καθώς και ο υπαίτιος για τυχόν απόλυτη απόρριψης τους και σκληρών ρίψεων ευθυνών και απουσιών μέσω των παρουσιών τους.

Ζούνε για μας χωρίς εμάς, κι έτσι τα δεδομένα γίνονται απωθημένα και τα απωθημένα ζητούμενα προς γνώσιν και συμμόρφωσιν αδαών και αστοιχείωτων στελεχών, ζωής, ανυπαρξίας καθώς κι ανυπόστατων υφών και πτυχών της ζωής τους.

ΚΡΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟ
ΚΑΙ ΚΑΚΟ ΜΕΓΑΛΟ…
ΜΑ ΤΩΡΑ ΖΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ
ΜΕ ΑΓΓΕΛΟ ΦΥΛΑΚΑ ΤΟ ΔΙΧΩΣ ΑΛΛΟ…