Κείμενο: Μάνθος Μυριούνης
Ψυχολόγος/Ψυχοθεραπευτής

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Έχουμε όλοι μας συναντήσει ανθρώπους που από την πρώτη επαφή μαζί τους μας έχουν κάνει μια παράξενη εντύπωση εξαρχής. Κι, ενώ από την πρώτη διερεύνηση δεν μπορούμε να πούμε αν στεκόμαστε θετικά ή αρνητικά απέναντί τους, από την πρώτη κιόλας φορά, ομολογούμε ότι έχουν κάτι το ξεχωριστό. Πολύ αργότερα θα μπορούσαμε να βάλουμε θετικό ή αρνητικό πρόσημο στην εντύπωσή μας για τους συγκεκριμένους ανθρώπους.

Αυτό που με σιγουριά κάποια στιγμή θα δεχθούμε και πιθανώς να εντυπωσιασθούμε (να παραδεχτούμε) είναι πως αυτοί οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από την προσωπική μας στάση και άποψη, είναι αυτοί που πιστεύουν σε κάθε ξεχωριστό, ακόμη κι αν είναι άπιαστο στα δικά μας μάτια. Το υπηρετούν πιστά και επιμένουν σε αυτό παρόλες τις ήττες και τις αντιξοότητες μέχρι τέλους με μοναδική συνέπεια και ξεχωριστή αυταπάρνηση. Είναι εκείνοι που έβαλαν ψηλά τον προσωπικό πήχη της ύπαρξής τους και φυσικά όχι στην αρένα των καθημερινών, άγονων και κοινότυπων ανταγωνισμών. Δεν τους ενδιαφέρει να υπερισχύσουν των συναδέλφων τους ούτε να διατηρήσουν και να προβιβάσουν τη θέση τους στην εργασιακή τους πραγματικότητα πάση θυσία ούτε να λάβουν τις παρελκόμενες υλικές αμοιβές. Δεν θα θελήσουν να παίξουν και δεν θα χαρίσουν την συμμετοχή τους σε ανούσια και μικροπρεπή παιχνίδια ισχύος που εμπεριέχουν λάφυρα εξαιρετικά χαμηλού ειδικού βάρους. Τη στιγμή που αυτά για άλλους είναι πρώτης προτεραιότητας, εκείνοι αδιαφορούν επιδεικτικά αλλά και αυτογνωστικά.

Τουναντίον, είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν ως μόνο τους ανταγωνιστή τον ίδιο τους τον εαυτό. Έχουν αναγνωρίσει ως τον πιο σκληρό κριτή τους και αντίπαλό τους τον ανηλεή και εφιαλτικά σκληρό εαυτό τους, με τον οποίο όμως έχουν έρθει συνειδητά σε συμφωνία για αυτήν άτυπη αλλά ουσιαστική μάχη. Δεν θα μπορέσουν να εξυπηρετήσουν άσκοπες διαμάχες, ψυχοφθόρες και ανούσιες διενέξεις με ποταπά έπαθλα τα ψήγματα αυτοεπιβεβαίωσης και επικυριαρχίας, σαν αυτά που λαμβάνουν χώρα καθημερινά σε πολλούς εργασιακούς χώρους αλλά και σε άλλα κοινωνικά πλαίσια, στα οποία οι άνθρωποι συγχρωτίζονται για να υπερασπιστούν τα κεκτημένα και τα δήθεν δικαιώματά τους. Η ευθύτητα του χαρακτήρα τους, που γίνεται φανερή συνοδευόμενη από διάφορες αφορμές, αλλά κυρίως η ποιότητα των στόχων τους και των επιθυμητών για αυτούς συναισθημάτων δεν θα τους επιτρέψουν ποτέ να φανεί πως λυγίζουν ή να δείξουν μικροψυχία.

Αυτά που με πάθος και με ανιδιοτέλεια υποστηρίζουν τους κάνουν να είναι και φυσικά να δείχνουν αγέρωχοι και προσηλωμένοι στους στόχους τους, οι οποίοι για τους υπόλοιπους φαίνονται άλλοτε ουτοπικοί και άλλοτε παράξενοι, με την έννοια ότι δεν συναντώνται συχνά στην καθημερινή πρακτική της σημερινής κοινωνίας και δεν απαντώνται συχνά με βάση τις πάντα επίκαιρες και άμεσα βιοποριστικές προτεραιότητες και ανάγκες της. Η ευθύτητα της ψυχής τους είναι πάντα έτοιμη και επαγρυπνά δίνοντας συνεχώς μάχες με την μικροπρέπεια την ολιγόψυχη στάση μερικών απέναντι στους συνανθρώπους τους και απέναντι στην μεμψιμοιρία και την αλαζονική αντιμετώπιση της καθημερινότητας και των προβλημάτων της. Μπορούν με σχετική ευκολία να έρθουν αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και δεν δυσκολεύονται να ανεβοκατεβαίνουν στα «υπόγεια» της ψυχής τους. Η αυταπάρνησή τους δεν είναι κάτι που περνά απαρατήρητο και γι’ αυτό η ίδια η ζωή θα τους επιδοκιμάσει και θα τους χαρίζει πρωτόγνωρες και ξεχωριστές συγκινήσεις.

Ποικιλοτρόπως θα τους ανταμείψει για το θάρρος που επιδεικνύουν και την ιδιοσυγκρασιακή τους πίστη και αφοσίωση! Φυσικά και δεν πρόκειται ούτε για υπεράνθρωπους ούτε για κάτι εξωπραγματικό και άπιαστο… Είναι η αυξημένη υπευθυνότητά τους και η λογοδοσία στον ίδιο τους τον εαυτό, η πίστη και το πάθος που τους χαρίζει το σθένος να υποστηρίζουν την αλήθεια τους αλλά κυρίως να αποδέχονται σιωπηλά κι αδιαμαρτύρητα και το τίμημα που επιφέρουν οι πράξεις τους και οι παραλείψεις τους. Όλο αυτό μπορείς να το διακρίνεις στην σπίθα που έχουν στο βαθύ τους βλέμμα!

Πιθανά να είναι μια συνέπεια κάποιων παραγόντων που κάνουν έναν σημερινό άνθρωπο που ξέρει σε τι πιστεύει, γνωρίζει πολύ καλά τις δυνατότητές του αλλά και τις αδυναμίες του, έχει υψηλό ψυχικό και ηθικό φρόνημα, μιας και οι στόχοι που έχει βάλει στη ζωή του πρωτίστως εξυπηρετούν εσωτερικές ανάγκες: την δική του συνέπεια απέναντι στα πράγματα και την δική του εκδοχή για την αλήθεια, τα ουσιαστικά θέλω και την ποιότητα στη ζωή! Τα υποστηρίζουν με μεγάλη αξιοπρέπεια και γι’ αυτό είναι διατεθειμένοι να πληρώνουν τοις μετρητοίς κάθε κόστος, έστω κι αν μέσα τους διεξάγεται ένας τρομερός πόλεμος -ένας τρωικός πόλεμος- που όμως δεν θα αφήσουν ποτέ να φανεί στους παραέξω. Γιατί μόνοι τους θα γίνουν κομμάτια στις μοναχικές τους στιγμές, σιωπηλά θα αποδεχθούν τον πόνο και το ψυχικό βάρος που συνεπάγονται οι κινήσεις τους και αυτοί μόνο θα ξέρουν για τα θεριά που παλεύουν εντός τους. Οι ίδιοι γνωρίζουν καλά πως θα ξαναγεννηθούν από τις στάχτες τους και θα ξανασηκωθούν από τον λάκκο που έχουν πέσει. Μπορούν εύκολα να διεξάγουν διάλογο με την ψυχή τους παίρνοντας τις κατάλληλες, κάθε φορά, απαντήσεις αλλά και δίνοντας της ανθρώπινες εξηγήσεις, όταν η ίδια δυσανασχετεί. Ξέρουν να υποχωρούν, ξέρουν να λυπούνται, αλλά κυρίως ξέρουν να αποχωρούν όταν πρέπει… Γενικά ξέρουν να χάνουν… κι αυτό τους κάνει ανίκητους στην αναμέτρηση με τον εαυτό τους!