Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας
Επιμέλεια: Αρχοντία Νασιρίδου
Ψυχολόγος

 

Ποιος θα μπορούσε να αφουγκραστεί τους φόβους τους ,τις αγωνίες τους, ποιος ήταν ικανός να δει στα κατάβαθα της ψυχής τους, διακρίνοντας τις ενοχές, τη συγχώρεση, ακόμα και τα δειλά δειλά βήματα, για μια φιλία…

Φιλία, ιερή λέξη, που για να ’σαι έτοιμος να την αποδεχθείς, θέλει άλλο τόσο να ’σαι έτοιμος και να την προσφέρεις, με αντάλλαγμα την παρουσία σου και ποτέ την απουσία σου, ειδικά στις δύσκολες στιγμές.

Πως ήταν  δυνατό όμως να γίνει; Ποιος θα μπορούσε να εμπιστευθεί, να παραδώσει, να τείνει το χέρι του εις χάριν αυτής, αφού τα ενδόμυχα και τα εσώψυχά τους ήταν πονεμένα και παραδομένα σε μια  όχι και τόσο ανεξήγητη, αλλά παράλογη κακία. Μίσος ακόμα και για έναν επικείμενο αφανισμό του ενός ή του άλλου λαού, κάποιοι θερμοκέφαλοι που δρουν και αντιδρούν με μοναδικό γνώμονα τον υπέρμετρο εγωισμό τους, την αλαζονεία τους και κυρίως το λανθάνον επεκτατισμό τους, δοκούν και προσδοκούν εις την πραγματοποίηση, τη διαπραγμάτευση και επίτευξη των αρρωστημένων σχεδίων τους, με την επιβολή ακόμα κα του θανάτου, των διαφόρων επαίσχυντων και κατακριτέων από όλους μας πράξεις τους.

Αυτά όλα ήθελα να τα φωνάξω  να τα πω, αλλά με τι κουράγιο;  Όταν όλα κινούνται και ελίσσονται γύρω από έναν κόσμο πολεμικά σχεδιασμένο και προπλασμένο, κινούνται εντός μιας σφαίρας ανίδεης και εξωπραγματικής απίθανης συνύπαρξης και συνεύρεσης λύσεων, μη εφικτών, αποδεκτών και λανθανόντων παραληπτών; Πώς;

Αυτοί οι προβληματισμοί χρόνια τώρα ταλανίζουν το ταλαιπωρημένο, όπως όλων μας μυαλό, ψάχνοντας απελπισμένα να βρει μια σωτήρια λύση για τα έθνη που δεινοπαθούν και χάνονται σε έναν κυκεώνα προβλημάτων και καταστάσεων, που εξαιτίας των στάσεων που έχουν ακολουθηθεί, ούτε τα πνεύματα ειρηνικά καθησυχάζουν, μήτε και οι καρδιές μένουν αμέτοχες σε πόνους δάκρυα σπαραγμούς, μα συνάμα και σε κραυγές που σιωπούν, περιμένοντας την ιερή και άγια στιγμή της Ανάστασής τους.

Ναι… Το βρήκα, στην επόμενη συνάντηση, σε εκείνο το πανέμορφο ψαροχώρι, θα πάω να τους διαβάσω ένα ποίημα μου, ώστε να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου σε αυτή τη γιγαντιαία κατά τα άλλα προσπάθεια καταβολής όλων μας για μια ηγετική συνύπαρξη κόσμου, λαών, εθνών, καταθέτοντας ώρες προβληματισμού, διερεύνησης και εξερεύνησης των  κόσμων μας, είτε των ψυχολογικών, είτε των κοινωνικών στρωμάτων που ανήκει ο καθένας από εμάς.