Κείμενο: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Όλοι μας συναρπαζόμαστε με τη μαγεία της νύχτας. Όταν είναι όλα τόσο σκοτεινά και μόλις που αχνοφαίνεται το μαγευτικό βάθος, με τα χρώματα της νύχτας… Η ησυχία είναι απίστευτη και μαγευτική, καθώς και ο ρομαντισμός ζει και βασιλεύει, χωρίς χρώματα, παρά μόνο μέσα στις σκιές.

Είναι κάτι άνθρωποι που προσμένουν τη νύχτα, για να βγάλουν έξω τις πονεμένες τους ψυχές, να χορέψουν σε όλα τα σοκάκια της πόλης, με πάθος, δίχως να τους κοιτάζει κανείς, μέσα στην απουσία του φωτός.

Είναι κάτι άνθρωποι που ψάχνουν το άλλο τους μισό, τριγυρνώντας όλη τη νύχτα, σε όλα τα μέρη του κόσμου, σε όλες τις άκρες, με ελάχιστο φως αλλά τεράστια θέληση, θέληση για έρωτα και αγάπη, ψάχνουν να βρουν το φως τους, το δικό τους φως, μέσα στο πυκνό σκοτάδι…

Αλλά είναι και κάτι άλλοι που ξετρυπώνουν στα όνειρα των αγαπημένων τους, παίζουν το βαλς των χαμένων ονείρων ή αναπολούν τα δικά τους άτομα που τους έχουν εγκαταλείψει για διάφορους λόγους…

H νύχτα αναμφίβολα μαγεύει με άνεση τους πάντες. Μαγεύει ακόμα και όλα τα στοιχεία της φύσης. Διότι τα ηρεμεί είτε αιχμαλωτίζοντάς τα σε έναν γλυκύτατο ύπνο, μέσα σε γλυκά όνειρα είτε σε κατάσταση ηρεμίας και ρομαντισμού… Μαγεύει τον κάθε άνθρωπο, κάθε χαρακτήρα και κάθε ηλικία…

Είμαι κι εγώ από εκείνους τους ανθρώπους που προσμένουν τη νύχτα κοιτάζοντας ξανά και ξανά το ρολόι. Κοιτάζοντας και προσμένοντας συνεχώς τον ουρανό να αλλάξει χρώμα. Τον ήλιο να κατεβεί ακόμη λίγο, για να ανταλλάξει τη θέση του με το φεγγάρι.

Και όταν φθάσει η νύχτα να την υποδεχθώ με τις αγκαλιές ανοιχτές. Γιατί μου προσφέρει γαλήνη, ανακούφιση, σε αντίθεση με την διάρκεια της ημέρας. Και προπάντων, μπορώ να ονειρευτώ ξανά. Να δω τα πρόσωπα που έχω αγαπήσει και δεν τα συναντώ τη νύχτα γιατί έχουν εγκαταλείψει την γη. Αλλά πάνω από όλα, να ανταμώσω από κοντά τον έρωτα, γιατί τότε είναι πλήρης και μαγικός μέσα στο σκοτάδι. Γιατί έτσι, ξεχωρίζει καλύτερα το δικό του φως….