Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας
Επιμέλεια: Αρχοντία Νασιρίδου
Ψυχολόγος

 

Τα πάντα θέλουμε να είναι όμορφα συστεγασμένα στο στέκι της σκέψης μας και στο αραξοβόλι των ευχών μας.

Ζητούμε αδιαμαρτύρητα και παροτρυνόμενοι να ζήσουμε το δικό μας όνειρο, το δικό μας παραμύθι, μακριά από τους σατανάδες, τους δράκους και τα κακά στοιχεία της φύσης.

Δεν επινοούμε τους δικούς μας παραδείσους, τις δικές μας αγκάλες αγνής κι αληθινής φιλίας, όχι στο νοερό μας επίπεδο, αυτό του νοητικού μας κύκλου, αλλά στην αληθινή σφαίρα, της υπαρκτής και ουσιώδους σχέσης, γραφής, ανθρωπιάς, εκτίμησης και σεβασμού.

Στοιχεία αληθινά, με γνώμονα την αλήθειά μας, τη συμπαράστασή μας, όταν και εφόσον μας ζητηθεί, αλλά κυρίως ο καθένας ή η καθεμιά μας τα δικά του ή τα δικά της φώτα μόρφωσης, αισιοδοξίας, παρότρυνσης και ποτέ απαγόρευσης συνεχιζόμενων ονειρεμένων ταξιδιών, με γνώμονα και κυβερνήτη τα θέλω και με ευνουχισμένο υπηρέτη των γραφών μας και των αποτυπωμάτων μας, τα πλαστά, εικονικά, ψευδή και ανομολόγητα πρέπει των άλλων.

Τιμητικές διακρίσεις σε διάφορους διαγωνισμούς, καταθέτοντας, όσοι λαμβάνουμε συμμετοχή,  την ψυχούλα μας, που κάποιοι, ανεγκέφαλα και απροσδόκητα της επέφεραν δριμύτατα πλήγματα αναξιότητας, καθυποταγής και αφαίρεσης ενός και μοναδικού στόχου και σκοπού, το να δούμε το όνειρό μας να αποκτά σάρκα και οστά.

Το να διαπραγματευτούμε με άτομα, εντελώς αδαή και απληροφόρητα, όσον αφορά τους δικούς μας στοχασμούς και τις δικές μας επιδιώξεις, αποτελεί όχι μόνο μείωση του δικού μας πνευματικού επιπέδου, αλλά και συνάμα μια κατάντια, που μέσα στην πλήρη αδαή, ανίσχυρη κι ανίκανή της αντιμετώπιση, στρεφόμενη στα δικά μας γραπτά κείμενα, με το να καταδεχόμαστε και να αποδεχόμαστε, δική τους σύγκριση, τακτική και κυρίως ενασχόληση με μας.

Με μας θα ασχοληθεί και θα το επιτρέψω πλέον, αυτός που ξέρει, γνωρίζει, όχι τόσο από έντεχνο λογοτεχνικό λόγο, αλλά αυτός που δεν θα προτάσσει την κακία του και την απανθρωπιά του έναντι θησαυρών, ψυχής, που δεν είναι σε θέση καν να εκτιμήσει, αποτιμώντας του ευθέως την απόλυτη ειλικρινή μου απαξίωση.

Δέχομαι και αποδέχομαι κάθε είδους κριτική, θετική ή αρνητική, αρκεί να μην είναι ορμώμενη και παροτρυνόμενη από τόνους ζήλιας, κακίας, και μνησικακίας, εναντίον ατόμων που ξέρουν πως η πένα τους ΘΑ ΜΑΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ.