Άρθρο: Άννα Ζανιδάκη
Συγγραφέας

Επιμέλεια: Αρχοντία Νασιρίδου
Ψυχολόγος


Το δώρο πάντα θα είναι κάτι όμορφο, απρόσμενο, κάτι αναπάντεχο, μα κυρίως αληθινό, από τα βάθη της καρδιάς μας.

Προσωπικά  για μένα, ποτέ δε μέτρησε και δε θα μετρήσει η αξία του, ως οικονομική κατάθεση αγάπης και ενδιαφέροντος από κάποιον, αλλά η κίνηση μετράει.

Η κάθε κίνηση, η μας απόφαση, όταν γεμίζει από αγάπη, φροντίδα, στοργή και κυρίως να μας δείξει πως είμαστε κάτι το ξεχωριστό για τον άλλον, τόσο πιο πολύ μας γεμίζει και εμάς ικανοποίηση ηθική, προσωπική, μα πιο πολύ, νοιώθουμε τα όμορφα συναισθήματα που πηγάζουν από την ψυχή του άλλου.

Το να κάνω μια εξόρμηση στην αγορά, στα μαγαζιά και να αγοράσω ότι δω, ότι βρεθεί μπροστά μου, δε μου λέει εμένα απολύτως τίποτα.

Το μόνο που θα με εφησυχάσει, είναι να σκεφτώ, να αποφασίσω και να καταλήξω, να κατασταλάξω τι είναι αυτό που θα φανεί χρήσιμο, απαραίτητο και κυρίως που θα σχετίζεται άμεσα με τα ενδιαφέροντά του, αν θα αφορά αγορές ηλεκτρονικών μέσων και παιχνιδιών.

Το δώρο πάντα στην καρδιά μας θα αποκτά και θα κατακτά την περίοπτη θέση, στη λαχτάρα του ότι κάποιος μας σκέφτηκε, ενδιαφέρθηκε, ασχολήθηκε με το τι μας αρέσει, τι θα θέλαμε να δούμε από αυτόν, τι προσμένουμε και περιμένουμε.

Πολλές φορές έχουμε πάντα την καλή θέληση και ευχαρίστηση, μα το βαλάντιό μας δεν επαρκεί για τις θελημένες μας κινήσεις και τις προσδοκίες μας, επιλογής και εκλογής ενός δώρου για κάποιο αγαπημένο και λατρεμένο μας πρόσωπο.

Αν και πιστεύω, πως όταν θέλουμε να αγοράσουμε κάτι, αν το χουμε βάλει στόχο καιρό τώρα, πάντα θα βρεθεί κάποιος τρόπος, ικανός και δυνατός, να μας χαροποιήσει και να καταφέρουμε να κάνουμε και τους δικούς μας ευτυχισμένους σαν εμάς.

Απαραίτητο κριτήριο για όλα αυτά είναι το κατά πόσο είμαστε δεμένοι με κάποιον, πόσο τον αγαπούμε, το νοιαζόμαστε και κυρίως το πως αισθανόμαστε για κείνον και για το κάθε τι δικό του, που μας αφορά και σχετίζεται με μας τους ίδιους.

Δεν μπορώ να παραβλέψω και την περίπτωση να μη μου αρέσει η επιλογή κάποιου, για ένα δώρο, που ίσως θελήσει να μου χαρίσει.

Μα το θεωρώ παντελώς γαϊδουριά και αγένεια να καταφερθώ εναντίον του, με τον οποιοδήποτε ελαφρύ τρόπο, τινά, κατά λάθος, να δείξω τη δυσαρέσκειά μου και ότι δεν ήταν ίσως του γούστου μου και της αρεσκείας μου.

Πάντα πρέπει να σεβόμαστε και να εκτιμούμε την επιλογή του άλλου, του χρόνου που διέθεσε, έστω και γι’ αυτήν την κατ’ εμάς ατυχή επιλογή που είχε κάνει, μα κυρίως είναι άγαρμπο και άκομψο να λες κατάμουτρα στον άλλον, πως απέτυχε στην εκλογή και στην επιλογή του.

Στο κάτω κάτω, το παίρνουμε, λέμε ένα ευχαριστώ, να γίνει και η καρδιά του άλλου, και μετά αν θέλουμε ας το πετάξουμε, που κι αυτό κατά τη δική μου άποψη δεν είναι το σωστό.

Όπως δε θα ’θελα να βρεθώ σε δύσκολη θέση, αν έβλεπα το ξίνισμα στα μούτρα κάποιου απ’ το δώρο που θα του ’χα κάνει, έτσι και τώρα δεν θέλω να φέρω στην ανάλογη θέση κάποιο άλλο άτομο με την αγενή συμπεριφορά μου.

Οπότε, καλοδεχούμενα, και ότι θέλει ο καθένας ας κάνει μετά, ας κρίνει και ας βρει τη σωστή διαχείριση, αρκεί να μην πληγώσει κάποιον που θέλησε μ’ αυτό να τον τιμήσει και να τον εκτιμήσει.