Ποίημα: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Πάντα να με κοιτάς στα μάτια.
Να με κοιτάς στα μάτια
για να θυμάσαι τα μάτια που σε αγάπησαν
όταν σε είχαν πρωτοδεί.

Nα με κοιτάς, κάτω από το σεληνιακό φως,
ειδικά όταν έχει πανσέληνο.
Για να τα βλέπεις καλύτερα.
Πρόσεξες πώς λαμποκοπούν,
όταν αντικρύζουν τα δικά σου;

Τα μάτια μου υπάρχουν, ανοίγουν και κοιτάζουν,
όταν γνωρίζουν πως θα δουν τα δικά σου,
αλλιώς αρνούνται κατηγορηματικά
να το κάνουν.

Όταν με κοιτάς στα μάτια
εγώ χάνομαι στους ωκεανούς,
στο διάστημα, πάντα,
όταν ξέρω ότι έχω εσένα απέναντί μου.

Θέλω να ξυπνώ και να κοιμάμαι,
κοιτάζοντας, το πρώτο και τελευταίο,
τα μάτια σου και εσύ τα δικά μου.