Κείμενο: Μαρία Σμυρνάκη
Ψυχολόγος, Υπότροφος Ι.Κ.Υ.
MSc στις Εξαρτήσεις, PhD Επιστημών Αγωγής Παν/μίου Κρήτης

Επιμέλεια: Μαρία Κουσαντάκη
Ψυχολόγος- Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια
Αρχισυντάκτρια Animartists


 

Καθετί που μας προσφέρει χαρά, χαμόγελο, ανακούφιση, μια ευχάριστη ανάπαυλα, όσο αναπάντεχο και αν είναι, ακόμη και αν ξέρουμε πως δεν κοπιάσαμε για αυτό, ακόμη και αν δεν το ονειρευτήκαμε, συχνά το δεχόμαστε δίχως δεύτερη σκέψη…

Το αρπάζουμε και το υποστηρίζουμε σαν δικό μας κεκτημένο… Σαν από πάντοτε δικό μας… Δε διστάζουμε να το γευτούμε, να το ζήσουμε, να κατευνάσουμε την όποια δίψα μας… Προσπαθώντας να παρατείνουμε όσο μπορούμε την ικανοποίηση που μας προσφέρει…

Από την άλλη, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με λιγότερο ευχάριστες συνθήκες και δεδομένα, χάνουμε την προθυμία μας να τα αποδεχτούμε, να περάσουμε μέσα από αυτά…

Συνήθως αναζητάμε απεγνωσμένα να αποδώσουμε σε κάποιον την ευθύνη…

«Μόνο κάποιος άλλος μπορεί να ευθύνεται πραγματικά για ό,τι άσχημο μου συμβαίνει»,  έτσι σκεφτόμαστε. Δίχως να αντιλαμβανόμαστε ότι κάθε προηγούμενη, τωρινή και μελλοντική στιγμή κάνουμε τις επιλογές μας.

Είτε το συνειδητοποιούμε, είτε όχι… διαλέγουμε διαρκώς ανάμεσα σε πολλά, πάρα πολλά άλλα, το μονοπάτι που βαδίζουμε. Και αυτό δε μπορεί να μην έχει συνέπειες… Έχει κάθε φορά τις δικές του συνέπειες.

Δε μπορεί από τη μια να μας αρέσει να επιλέγουμε και από την άλλη να μη δεχόμαστε τις συνέπειες των επιλογών μας, να μην αναλαμβάνουμε την προσωπική μας ευθύνη για τους δρόμους που βαδίσαμε, για όσα επιτρέψαμε, για όσα δειλιάσαμε, για αυτά που πολύ πιστέψαμε, μα και για εκείνα που δεν αφεθήκαμε…

Τότε γινόμαστε πραγματικά γενναίοι… Όταν αναλαμβάνουμε την ευθύνη των επιλογών, των τρόπων που πορευόμαστε…

Αντί να αναρωτιόμαστε ποιος ευθύνεται γι’ αυτό που μας συμβαίνει και δεν μας αρέσει, δεν μας ταιριάζει, δεν μας αξίζει… Ίσως είναι πιο ωφέλιμο να αναρωτηθούμε ποιος ήταν ο πρώτος που επέτρεψε αυτό να μας συμβεί… Και ίσως εκεί θα ανακαλύψουμε την πιο βαθιά μας αλήθεια, τη μόνη που μπορεί να μας βοηθήσει να πορευτούμε αλλιώτικα, καλύτερα…