Ποίημα: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Παντοτινά αναζητώ με λαχτάρα
στις χαρές και στις λύπες,
όταν τρέμω, δακρύζω, χαμογελώ,
το άκουσμά σου.

Στις μελωδίες,
στα σκαμπανεβάσματα της μουσικής.
Χορεύω στις νότες.

Από το χάραμα του ήλιου μέχρι τη δύση
έως τις πρωινές ώρες
νότες πάλλονται όλο χάρη και γοητεία.
Σαν ένα ταξίδι στον ήχο, ένα ταξίδι ρομαντικό.
Ένα ταξίδι χωρίς τέλος.

Τώρα μπορώ να σηκωθώ, να χορέψω,
να τραγουδήσω,
να ακούσω με αγαλλίαση.
Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορώ να κάνω.
Και εσύ, και αυτός, και εκείνοι, όλοι μας.

Το σώμα, η κάθε αίσθηση τώρα ζωντανεύει.
Οι άγγελοι σε συντροφεύουν,
όταν δημιουργείς αριστουργήματα.
Χορεύουν και αυτοί μαζί μας.
Ζούμε το μεγάλο μας όνειρο.

Για κοίταξέ μας,
τώρα απολαμβάνουμε
μια από τις γεύσεις του παραδείσου.
Μουσική.
Ήχος, νότες, στίχοι, όλα μαζί μια αγκαλιά.

Χωρίς εσένα, αλήθεια,
θα ήμουν παρά ένας άθλιος άνθρωπος.
Ένα σώμα χωρίς ψυχή.
Μια ζωή χωρίς αποκούμπι,
χωρίς αγαλλίαση και συναίσθημα.