Ποίημα: Νεόφυτος Βασιλείου
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

Επιμέλεια: Στέλλα Πυρένη
Φιλόλογος


Είναι αυτή η μαγική ώρα του δειλινού,
που ο ήλιος κατεβαίνει σιγά-σιγά
και προσπαθεί να χαϊδέψει τον ουρανό
με απίστευτη γλυκύτητα.

Εκείνη την ώρα ζωντανεύω,
διότι όλα αποκτούν χρώμα,
νόημα, ζωή.
Όλα θυμίζουν ζωή.

Αναζωογονείται όλο το είναι μου.
Μου υπενθυμίζουν όλα τα χρώματα,
ολάκερη η φύση,
πως υπάρχω.

Θέλω κάθε φορά,
να κοιτάζω ψηλά στον ουρανό,
αυτή την ώρα που γίνεται η μεταμόρφωση
και η ένδειξη της πανδαισίας χρωμάτων.

Προσμένω από το πρωί,
από το ξύπνημά μου,
για την ένδειξη αυτής της μαγείας.
Όλα τα προβλήματά μου εξανεμίζονται άμεσα.

Έστω και για εκείνα τα λεπτά
που διαρκεί αυτή η μαγεία.