Άρθρο: Ζανιδάκη Άννα
Συγγραφέας

Επιμέλεια: Τζιρίτα Γιάννα
Φιλόλογος


Αν κοιτάξ0υμε στον καθρέφτη, ίσως τότε να αντικρύσουμε έναν ξένο ή κάποιον που μας μοιάζει ή δε θα θέλαμε να μας μοιάζει.
Τότε θα δούμε και θα καταλάβουμε πόσο έξω είχαμε πέσει με τις προβλέψεις μας, ακόμα και με τις παραβλέψεις μας.

Αντιμετωπίζουμε ένα είδωλο, που είτε θέλαμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι περήφανοι και χαρούμενοι είτε θα θέλουμε να σπάσουμε εκείνο το κάτοπτρο που αντικρύσαμε και στη θέση του να βρούμε το δικό μας το αληθινό και αυτόν τον εαυτό που θα χαιρόμαστε να το βλέπουμε και θα είμαστε ευτυχισμένοι όποτε μας δίνετε η ευκαιρία ακόμα και να συνομιλούμε μαζί του.

Ποιοί είμαστε όμως και τι θέλουμε και αναζητούμε, προσδοκούμε και ευελπιστούμε απ΄ τους ίδιους μας τους εαυτούς;

Γιατί δε μας αρέσει αυτό που μόλις είδαμε και θέλουμε να το αλλάξουμε και στη θέση του να βάλουμε το δικό μας, αληθινό εαυτό, ώστε να πάψει αυτή η καρικατούρα, η αρνητική γελοιογραφική τοποθέτηση της εικόνας μας στο δικό μας κόσμο τον ψυχικό, ώστε να μη συντελέσουμε αυτοκαταστροφικά και διεξοδικά προς μια πλήρη, παντελή  αφάνεια και εξαφάνιση του;

Γιατί να θέλουμε να δούμε πιο βαθιά και πιο διεισδυτικά σε όλες τις πτυχές του χαρακτήρα μας κι ότι διέπει και καθοδηγεί τις πράξεις μας και τις κινήσεις μας;

Πόσα άλλα αναπάντητα γιατί, πόσα αναπάντητα διότι περιμένουν τις δικές μας εξηγήσεις και επεξηγήσεις, υπομονετικά και καρτερικά χωρίς καν την παραμικρή νύξη για τις δικές μας εσωτερικές ανακατατάξεις και αναταραχές, για τις δικές μας ανησυχιες και υπερβάσεις.

Κι όμως, όταν βρεθούμε σ αυτή τη θέση να προβληματιστούμε, να ζητήσουμε διόδους και διεξόδους για τη ζωή μας για την καλυτέρευσή της και για να τη δούμε όπως εμείς ποθούμε και λαχταρούμε μακριά απ’ τα βλέμματα και τα πρέπει των άλλων, τότε να είμαστε σίγουροι πως κάναμε ήδη την αρχή.

Μια αρχή που θέτει και παραθέτει δείγματα και παραδείγματα ωριμότητας και σωστής αντιμετώπισης του ίδιου μας του εαυτού, του ίδιου μας του ψυχισμού και της εξισορρόπησης παραγόντων και στάσεων ζωής που θα μας οδηγήσουν στη λύτρωση και απαλλαγή απ’ τις ερινύες και τις σειρήνες υποταγής,προσταγής και διαταγής.

Βλέπετε όλα είναι αλληλένδετα ως συγκοινωνούντα δοχεία με αποτέλεσμα να συγκρίνουμε, να διακρίνουμε και να νουθετούμε τις δικιές μας προθέσεις, παραθέσεις και αντιθέσεις με τα πρέπει και τα επιβεβλημένα θέλω και προσταγές των άλλων.